Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014

Ο Γιώργος Χαλδαίος, εκτελωνιστής, βάζει ερωτηματικά « Δια την εύρυθμον λειτουργίαν των τελωνείων», 7 Νοεμβρίου 2014



Ο Γιώργος Χαλδαίος, εκτελωνιστής, βάζει ερωτηματικά « Δια την εύρυθμον λειτουργίαν  των τελωνείων»,  7 Νοεμβρίου 2014

Φίλε κ. Διευθυντά
Είμαι υποχρεωμένος να απασχολήσω και πάλιν τις στήλες της αγαπημένης μας εφημερίδας για να πληροφορηθώ εγώ και οι συνάδελφοι όλοι, πως συμβαίνουν ορισμένα  πράγματα, κατ’ εμέ ανεξήγητα.




1) Το Υπουργείον Οικονομικών με το πνεύμα που το διακρίνει-  της απλουστεύσεως και καταργήσεων της γραφειοκρατίας  - εξέδωσε νέον έντυπον άδειας εξόδου των εμπορευμάτων εκ των τελωνείων και κατάργησε την υπογραφήν εις το έντυπον τούτο του Ελεγκτού και άλλας μη ουσιώδεις λεπτομέρειας.
Και τούτο έγινε κατ’ εμέ δια την απλοποίησιν της διαδικασίας και ταχυτέραν διεκπεραίωσιν της εργασίας και ουχί την διαδρομήν χιλιομέτρων και περιπλάνησιν   εις τας αποθήκας δια να εύρωμεν τον ελεγκτή προς υπογραφήν.
Παραδόξως όμως συνέβη το εξής: Ωρισμένα Τελωνεία ζητούν να υπογράφει ο ελεγκτής (αφού το έντυπον δεν έχει θέσιν προς τούτο) αλλά και να προστεθεί και ο αύξων αριθμός καταχωρήσεων εις το βιβλίον του ελεγκτού! Δηλαδή, αντί απλουστεύσεως, προσθήκη και ετέρας υποχρεώσεως: μετάβασις εις το υπόστεγον, αναδρομή εις το βιβλίον καταχωρήσεως , εξεύρεσις   του αύξοντος αριθμού και προσθήκη αυτού επί της αδείας  ….. και ερωτώ τι σκοπό έχει τούτο;[1]

2) το έτος 1951, ήτοι προ 19 ετών, εξεδόθη ο νόμος 1819/51 που ανέφερε ότι δεν γίνονται δεκτά μετρητά εις τας Δημοσίας Υπηρεσίας ποσά άνω των 10.000  δραχμών, αλλά μόνον δια τραπεζικής επιταγής.
Άλλοι  όμως οι συνθήκαι του 1951 και άλλοι του 1970. Είναι δυνατόν σήμερα και ειδικώτερον στα Τελωνεία να μην γίνονται δεκτά περισσότερον από 10.000 εις μετρητά;
Είναι γνωσταί αι συνθήκαι που εργάζονται οι εκτελωνισταί και οι οικονομικαί συνθήκαι των εμπόρων που τα αποστέλλουν την τελευταίαν στιγμήν στο τελωνείο, όταν οι Τραπεζαι έχουν κλείσει. Πρέπει το εμπόρευμα να παραμείνει για την επόμενη προς βλάβην συμφερόντων Δημοσίου και Εμπορίου;[2]
Προς  Θεού, 10 χαρτονομίσματα των χιλίων δραχμών είναι όγκος;

3) Εις τον Οργανισμόν Λιμένος Πειραιώς, επιτρέπεται η είσοδος αυτοκινήτων Ι.Χ. των υπαλλήλων του ΟΛΠ, των τελωνειακών υπαλλήλων, των Πρακτόρων και απαγορεύεται των εκτελωνιστών!  Μήπως επειδή οι εκτελωνισταί, εξουθενωμένοι κυριολεκτικά από την διαδρομήν πολλών χιλιομέτρων και ορθοστασίαν ολοκλήρου της ημέρας, έχουν την αντοχήν και την δύναμιν να διανύσουν στο τέλος ένα  χιλιόμετρον ακόμη για να πάνε στο αυτοκίνητό τους, ενώ οι άλλοι δεν έχουν;

Ευχαριστών για την φιλιξενίαν
Μετά συναδελφικών χαιρετισμών
Γεώργιος Δ Χαλδαίος
Αναδημοσίευση από τον Εκτελωνιστή  2 Φεβρουαρίου 1970  





[1]  Οι διαδρομές κούρασης ήταν καθημερινές στοςυ εκτελωνιστές. Το σχέδιο του ΟΛΠ εκείνη τη χρονική περίοδο δείχνει τη διασπορά των αποθηκών. Η ανεύρεση …….. του ελεγκτή  ήταν  πάντα ένα πρόβλημα.
[2] Η μετατροπή των μετρητών σε τραπεζική επιταγή έχει μεγάλη διαδρομή στην ιστορία των τελωνειακών διαδικασιών. Ο όγκος του φορτίου, η ανάγκη για παραλαβή του βιομήχανου να δουλέψει το εργοστάσιο, η δυσκολία ανεύρεσης μετρητών όποτε ζητούνται, οι αποστάσεις μεταξύ των αποθηκών, η δυσκολία συντονισμού των φορτηγών αυτοκινήτων και μια σειρά από άλλες δυσκολίες δημιούργησαν μια ιστορία θρύλος για τις Επιταγές της Τραπέζης Ελλάδος που δίδονται στα Τελωνεία. Οι λεκτικές αντιδράσεις μεταξύ εκτελωνιστών και υπαλλήλων εμπορικών τραπεζών, μεταξύ υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος και εκτελωνιστών και τέλος του ταμία των τελωνείων και των εκτελωνιστών διαμορφώνουν τον λεγόμενο θρύλο.

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

Συλλογή από Φωτό των Τελωνείων της Ελλάδας (Μέρος πρώτο), 5 Νοεμβρίου 2014



Συλλογή από Φωτό των Τελωνείων της Ελλάδας (Μέρος πρώτο), 5 Νοεμβρίου 2014























E-mail = ggioggaras@Gmail.com



Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

Ο Βασίλης Σιάπκας για τον Ανέστη Ευαγγέλου, «Αποχαιρετισμός σε ένα φίλο», 3 Νοεμβρίου 2014



Ο Βασίλης Σιάπκας για τον Ανέστη Ευαγγέλου, «Αποχαιρετισμός σε ένα φίλο», 3 Νοεμβρίου 2014

(Στον Ανέστη Ευαγγέλου – Παπαδόπουλο)




Φίλε και συνάδελφε Ανέστη.

Φεύγεις σεμνά κι αθόρυβα την μέρα της γιορτής σου, όπως σεμνός κι  αθόρυβος ήσουν όλα τα χρόνια της ζωής σου.

-Τόσο κοντά μας, στην καθημερινή βιοπάλη και τόσο απόμακρος ταυτόχρονα.

-Τόσο γήινος και συνάμα τόσο εξαϋλωμένος.

-Η ευγενική μορφή σου έμοιαζε κάθε φορά να απορεί με τις αντιξοότητες της καθημερινής «συναλλαγής» κι άφηνες τότε το νου σου να τρέχει μακρυά, λευτερωμένος από τα επαγγελματικά  «δεσμά» σε στράτες ποίησης και διανόησης εκεί που πραγματικά ένιωθες εσύ.

-Το γρήγορο πέρασμά σου απ’ το συνδικαλισμό και το ενδιαφέρον σου για τα κοινά, άφησε και εκεί τα σημάδια τού χαρακτήρα σου.

-Ευγένεια, ανωτερότητα, ήθος.

-Χαρακτηριστικά που σε σένα αφθονούσαν, αλλά που οι πιο πολλοί από εμάς τα έχουμε ανάγκη για να καλύψουμε το έλλειμμά τους.

-Για το ποιητικό συγγραφικό σου έργο «άλλοι» είναι πιο αρμόδιοι να μιλήσουν.

-Όμως ακόμα και κάποιος που δεν έχει σκύψει με πόνο πάνω απ’ τα γραφτά σου , υποψιάζεται πόσο σημαντικό έργο έχεις αφήσει πίσω σου στο σύντομο διάβα της ζωής σου.

-Ακόμα πόσο περήφανο έκανες τον κλάδο των εκτελωνιστών που  ‘χε στις τάξεις του, ένα τόσο μεγάλο ποιητή, που ακόμα δεν έχει αποτυπωθεί το έργο του.

-Ίσως εκεί που πας να σε περιμένει, ένας άλλος μεγάλος ένας άλλος δικός μας άνθρωπος.

-Ο μπάρμπα Γιάννης ο Σκαρίμπας  που μ’ ένα του χωρατό, ίσως σε κάνει για λίγο να ξεχάσεις τον πόνο του αποχωρισμού απ’ τους ανθρώπους που αφήνεις πίσω σου, και που τόσο αγαπούσες.

-Εμείς , Ανέστη, θα σε   θυμόμαστε πάντα.

-Θα θυμόμαστε πάντα τον πράο και μειλίχιο συνάδελφο, που τελείωνε τη δουλειά του, αθόρυβα και ευγενικά και μετά ξεμάκραινε, ψηλός, λεπτός , με την τραγιάσκα, την ομπρέλα και τις Διασαφήσεις στη μασχάλη, στο καλντερίμι του λιμανιού, στο  δρόμο για άλλη αποθήκη, για άλλη μια «κατάθεση» φθοράς , για άλλο ένα «ξόδεμα» του νου και της καρδιάς. Εμείς, Ανέστη σ’ αποχαιρετούμε με δύο δικούς σου στίχους που έγραψες γι’ αγαπημένο φίλο (Λουκά Βενετούλια), αλλά που τόσο   πολύ ταιριάζουν και σε σένα.

«Το κόκκινο που τόσο αγάπησε,
ήταν η αθώα του καρδιά,
 που αγρυπνούσε τις νύχτες
που η αγαπημένη του Θεσσαλονίκη γλυκοκοιμόταν
και μυστικά δίχως παράπονο μάτωνε για τ’ ανθρώπινα

Κύριε αν ένα ολιγόπιστο μπορείς ν’ ακούσεις
κατάταξέ τον με τους δίκαιους
κι  ανάπαψέ τον»

Ανέστη έχε γεια
(προς το παρόν)

Για τους συναδέλφους σου του λιμανιού
Βασίλης Σιάπκας

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Απρίλιος – Μάιος  1994

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό



Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

Ο Στέλιος Γεράνης, εκτελωνιστής, καταγράφει ποιήματα "Ένα κορίτσι από την εξοχή" 2 Νοεμβρίου 2014


Ο Στέλιος Γεράνης, εκτελωνιστής, καταγράφει ποιήματα "Ένα κορίτσι από την εξοχή" 2 Νοεμβρίου 2014




Ένα κορίτσι από την εξοχή

 Έρχεσαι τώρα αλάνθαστη .......
κορίτσι μου των λουλουδιών
από τον πράσινο έρχεσαι
κι απ' το γαλάζιο αιώνα
έρχεσαι από την άγνωστη
κι από την πρώτη μου χαρά
και στο κορμί σου αναθροούν
τα ρίγη του πευκώνα.

Κι' εγώ που τόσο πλάνταξα
μέσα στις άγριες ερημιές
κι' εγώ που η νύχτα με καλεί
κι ο θάνατος μου γνέφει
από τα χέρια σου που ανθούν
πίνω τη δρόσο της αυγής
και στη ζεστήν ανάσα σου
λυώνω τα μαύρα νέφη.

Στέλιος Γεράνης

Από την ποιητική συλλογή
"Ο χορός των χρωμάτων"


Αναδημοσίευση από τον εκτελωνιστή 15 Ιουνίου 1972

E-mail = ggioggaras@Gmail.com




Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό


Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014

Ο Βαγγέλης Λισμάνης εκτελωνιστής για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, 1 Νοεμβρίου 2014


Ο Βαγγέλης Λισμάνης εκτελωνιστής για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, 1 Νοεμβρίου 2014

Μικρή συμβολή στον μεγάλο αγώνα που γίνεται τούτες τις μέρες σε παγκόσμια κλίμακα για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων και του πολέμου γενικότερα.


Στα νησιά της Αλήθειας 

Σαράντα χρόνους τρέμουνε η Ανατολή κι   η Δύση
του Άρη την οργή ..........
Πύραυλος "πάντα επί σκοπόν" και βόμβες "πάντα εν πτήσει" ........
Και δυό "κουμπιά " που αν πατηθούν πτώματα θα γιομίσει
κι ερείπια όλη η γη ...............
κλώθουν οι Μοίρες σκυθρωπές ......Κι' ο Χάρος το δρεπάνι
στο ακόνι του περνά ...........

Μιαν ολοούρανη αστραπή την κόψη του έχει κάνει
για να θερίσει ολάκερο της γης τ' ανθρωπομάνι
με μια του δρεπανιά..............

Και γω που κοίταζα έκθαμπος τα θαύματά σου, ω Γνώση
επιστημονική ...........
και σ' είχα για το Λυτρωτή  που τόντι θα μας σώσει! ....
Τώρα απ' τ'  αητονύχια σου και ποιος θα μας γλυτώσει
μοίρα μας τραγική !

                             II

Ω, γίνου απόψε, λύρα μου, Σειρήνες, πλάνο στόμα
και σκόρπισε γητειές
να λάμψουν διαμαντόπετρες τα δάκρυά μου στο χώμα
και της ψυχής μου οι στεναγμοί να ξαπλωθούν στο γιώμα
τσιγγανοδοξαριές!.....
Και συ που καταπρόδωσες κάθε μου ελπίδα, Σκέψη
φίνου φωτοσαϊτιά
κι' οδήγαμε να βρω αλλού ότι από τη γη έχεις κλέψει
απόψε που ότι χαρωπό μέσα μου έχει στερέψει
και κλέγει μου η Καρδιά !.....
Στ' αστέρι που αργοκυλάει σε πλάτια μυροφόρα
- μακρυά, πολύ μακρυά-
κάμε ν΄ανοίξει η γης φτερά να φτερουγίσει τώρα
και στης Αλήθειας τα νησιά, στων Αγαπώ τη χώρα
ν' αράξει απαλά.

                               III

Τ' αγέρι μόσχος και μεθά ............ Και είναι όλα μαγεμένα
δάση, σπηλιές, νερά ..........
Κι' ούτε παλάτι  ούτε βωμός ούτε μνημείο κανένα ..........
Πλανιούνται αλήτες οι θνητοί, γυμνοί ...... Και σαλεμένα
έχουν τα λογικά .........
Κια παίρνουν  -δίνουν  γελαστοί ολημερίς. λουλούδια
κοχύλια και καρπούς ......
Κι' ως πανηγύρι νάχουμε ...... γέλια χοροί, τραγούδια!.....
Σαλεύει κι' ο δικός σου νους και παίρνεις γι' αγγελούδια
και ημίθεους τους θνητούς !...
Πάναγνη Νύμφη που σκορπάει τα χάδια, το φιλί της
όποια κι' αν απαντάς
και νιώθεις πλούσιος ο φτωχός, άρχοντας ο αλήτης!......
Άρωμα  ανιών η ανάσα της........... Τα χείλη της μηλίτης ......
Και πίνεις  ....... και μεθάς........
και ξύπνιος σ' όνειρα γλυστράς θωρώντας τη στα μάτια
κι' ως σου γλυκομιλεί
πουλιά τριλίζουν και γελούν σ' ανθοσπαρμένα πλάτια
κάστρα φαντάζουν οι σπηλιές κι' ολόχρυσα παλάτια
και πύργοι από γυαλί !......

                             IV

Ω! και να μπόρουν, λύρα μου, θεϊκιά να είχα χάρη
με μια μου δοξαριά
να ορθώνονταν τα πτώματα τόσων πολέμων φάροι!
και να φωτίζαν την τροχιά  πόχει η Αλήθεια πάρει
κι' έχει χαθεί μακρυά

Βαγγέλης Λισμάνης

Αναδημοσίευση απο το Εκτελωνιστικό Βήμα Ιούλιος 1982




Κυκλοφόρησε και το θεατρικό έργο του "Μέσα στις φλόγες της Αγάπης"


E-mail = ggioggaras@Gmail.com


Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό





Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Ο Διονύσης Καλαντζής, εκτελωνιστής δίνει ένα στίγμα προ 22 χρόνια «Ενημέρωση και γνώση της Ενωμένης Ευρώπης» 31 Οκτωβρίου 2014



Ο Διονύσης Καλαντζής, εκτελωνιστής δίνει ένα στίγμα προ 22 χρόνια  «Ενημέρωση και  γνώση της Ενωμένης Ευρώπης» 31 Οκτωβρίου 2014


Γελοιογραφία Δ. Καπιδάκη

Στις περασμένες δεκαετίες ήταν συνηθισμένο να μιλά κανείς για «ευρωσκλήρυνση ».  Σήμερα, βέβαια, η κατάσταση έχει αλλάξει. Πρώτον λόγω της αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου, δεύτερον λόγω της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησαν οι χώρες της Κοινότητας και τρίτον λόγω της απόφασης για την Ενιαία Αγορά. Υπήρχε πάντα διάχυτη η αίσθηση ότι αν η Κοινότητα δεν αναλάμβανε μεγάλες πρωτοβουλίες για να βελτιώσει την οικονομική και τεχνολογική της επίδοση,  ήταν καταδικασμένη σε καθυστέρηση όχι μόνο σε σχέση με τις ΗΠΑ, αλλά κυρίως με την Ιαπωνία.

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν είναι απλώς ένα οικονομικό και τεχνοκρατικό θέμα. Αποτελεί στην ουσία, μια κίνηση ιστορικής και πολιτικής σημασίας. Οι αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη ήταν τόσο ραγδαίες και βαθειές , ώστε η Κοινότητα δεν μπορεί και δεν πρέπει να τις αγνοήσει στη διαμόρφωση της πολιτικής της μετά το 1992.

Πρέπει να επαναλάβουμε και πάλι, με κίνδυνο να γίνουμε μονότονοι, ότι πολλές από τις τραγικές καταστάσεις που διαπιστώνουμε ότι δημιουργήθηκαν σε σχέση πάντοτε με το αντικείμενο της εργασίας μας, δείχνουν την κακή λειτουργία του όλου συστήματος. Πολλά προβλήματα όχι  μόνο ξεπερνούν τα όρια των εθνικών κυβερνήσεων, αλλά και δεν μπορούν να ταιριάζουν στα παραδοσιακά σχήματα των διακρατικών και διεθνών σχέσεων. Δεν είναι δυνατόν μέσα σ’ αυτά τα διευρυμένα πλαίσια της αύξησης του εμπορίου και της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και εργασίας των ελεύθερων επαγγελματιών στις χώρες της Κοινότητας, να μην υπάρχει πρόβλεψη για την προστασία των υφιστάμενων επαγγελμάτων. Θα πρέπει η ίδια η Κοινότητα να είναι σε θέση να δημιουργεί νέες ευκαιρίες εργασίας και όχι να διογκώνει τα ήδη μεγάλα ιδιαίτερα για τις μικρότερες κα όχι πλούσιες χώρες υπαρκτά και δύσκολα αντιμετωπιζόμενα κοινωνικά προβλήματα.

Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνήσεις δίνουν προτεραιότητα σε χρήσιμες μεν, αλλά βραχυπρόθεσμες λύσεις  και αγνοούν συστηματικά τις μακροπρόθεσμες. Αντιμετωπίζουν τα προβλήματα μεμονωμένα και προτείνουν στατικές και τοπικές λύσεις. Στην κατανομή των διαφόρων πόρων μεταξύ των τομέων συνήθως κερδίζουν οι ισχυροί υπουργοί και τα υπουργεία με πολιτική δύναμη. Οι πολιτικοί ηγέτες δεν έχουν μόνο το μειονέκτημα της ανεπάρκειάς τους, ως ανθρώπινα όντα, αλλά και όλες τις εγγενείς αντιδράσεις του ρόλου τους, όπως η υπερκόπωση, ο ανεπαρκής διαθέσιμος χρόνος, η ελλιπής και χειραγωγημένη ενημέρωση και πιθανότητα η αδιαφορία. Τα αποτελέσματα φυσικά που προκύπτουν, είναι ανύπαρκτα έως αρνητικά.

Όλα γίνονται ακόμη δυσκολότερα τη στιγμή που τα πάντα εναλλάσσονται και μεταλλάσσονται με εκπληκτική ταχύτητα. Η πρόκληση δεν συνίσταται στην εφάπαξ προσαρμογή σε μια δεδομένη νέα κατάσταση, αλλά στο να ζει κανείς σε μια συνεχή κατάσταση προσαρμογής, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την αβεβαιότητα, τις νέες διαστάσεις της πολυπλοκότητας και τις στυγνές αλλαγές αλλά και για να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες που παρουσιάζονται.

Ποια στοιχεία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να κατανοήσουμε τις αλλαγές;

Πως μπορούμε να γίνουμε από παθητικοί και απομονωμένοι θεατές, ενεργοί πολίτες και επαγγελματίες, ικανοί να σπάσουμε την απαισιοδοξία μας και οργανωμένα να συμβάλλουμε στην οικοδόμηση μιας νέας κατάστασης που όλοι επιθυμούμε με πνεύμα καινοτομίας, ανανέωσης και σταθερή βούληση;

Πρωταρχικοί φορείς των λύσεων είναι εκείνοι που θα επιτρέψουν σε άτομα και κοινωνίες να μάθουν πώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές που μεταβάλλουν συνεχώς την όψη της κοινωνίας μας. Η προσαρμογή αποτελεί και τη βασική πρόσκληση για όλους του κατοίκους της «Ενωμένης Ευρώπης»,  ανεξάρτητα από την κουλτούρα, τη θρησκεία και τις παραδόσεις τους.  Χρειάζεται όμως ενημέρωση, για τη γνώση και καλύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που καθημερινά βλέπουμε να οξύνονται. Η Ενωμένη Ευρώπη και η Ελλάδα, ειδικότερα, έχει ανάγκη από συνειδητοποιημένους πολίτες.

Διονύσιος Καλαντζής.
Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Μάιος 1992

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail = ggioggaras@Gmail.com



Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014

Ο γέροντας νόμος Ο Γιώργος Γιωγγαράς θυμάται και γράφει, 29 Οκτωβρίου 2014



Ο γέροντας νόμος Ο Γιώργος Γιωγγαράς θυμάται και γράφει, 29 Οκτωβρίου 2014


Ο γέροντας Νόμος


(Γράφτηκε για την Συνέλευση των Εκτελωνιστών της 4/6/1997 …όμως είναι επίκαιρο απολαύστε το…)




Ήταν μια φορά και ένα καιρό ένας γέροντας ηλικίας 88 χρονών  (γεννήθηκε το 1909 με νόμο του 1909 “Περί προσωπικού του Τελωνείου Πειραιώς και οργανώσεως της υπηρεσίας αυτού”)

Το όνομά του είναι εκτελωνιστής.

Το 1993 είδε πολλές φουρτούνες να περνούν οι διάδοχοί του ένεκα βλέπεις της ενιαίας εσωτερικής αγοράς  της Ενωμένης Ευρώπης. Ένα φρούτο πρωτόγνωρο.

Ο γέροντας θυμάται
Μεγάλωσε τέσσαρες γενιές. Ναι τέσσαρες γενιές όλο ζωντάνια, χιούμορ, σκληράδα και εφευρετικότητα.

Πέρασαν χαρακτηριστικοί ηγέτες  του όπως Ο Μαρλάς, Ο Μπουρνιάς ο Νίκος Βελιώτης (πολλά χρόνια πρόεδρος), Ο Δημ Καραλής, ο Αλκης Κουλούρης, Οι Χαλδαίοι, Ο Σειρλής Ο Νίκος ο Φριλίγκος  όλοι μόχθησαν

Στήθηκαν εκπληκτικοί οργανισμοί Το ΤΣΕ, το ΤΑΠΕΠΑ η άνευ προηγουμένου ΕΕΠΑ (ΑΕΠΑ κατά το παλαιότερο)

Πέρασαν  πολιτικές θύελλες.Παλαιές δικτατορίες (Μεταξά ) νέες δικτατορίες (Παπαδόπουλου ) πολέμους, όμως εκείνοι επέμεναν.

Έφτιαξαν κτίρια τέσσερα (Τσαμαδού και Ηρώων Πολυτεχνείου/ Βασ Κωνσταντίνου) Την λεγόμενη κλινική,το ξενοδοχείο, το κτίριο του ΤΑΠΕΠΑ ) και συνέχισαν να φτιάχνουν

Ο γέροντας ακούει κάτι λόγια περίεργα
Να πουληθούν τα κτίρια και να μοιρασθούν τα λεπτά λένε......
Δικαιούνται και οι κληρονόμοι των κληρονόμων από αυτά τα λεπτά λεει..............
Το επάγγελμα των παιδιών του εκτελωνιστών  κλείνει λένε.................

Ο γέροντας σκέπτεται
Η  προηγούμενη γενιά των συνδικαλιστών  έκαναν αντιπαραθέσεις για να προστατεύσουν τα χρήματα των ταμείων τους με επενδύσεις σε ακίνητα. Οι σημερινοί κάνουν αντιπαραθέσεις για τους τρόπου ς  που θα τα πωλήσουν.

Ο γέροντας αναρωτιέται
Δεν θα βρεθεί μωρέ ένας  να πει σε αυτή τη γενιά των εκτελωνιστών  ότι τα κτίρια δεν πουλιούνται. Δεν πουλιούνται γιατί είναι ότι καλύτερο έχει για στήριγμα σε αυτό το  ανταγωνιστικό περιβάλλον  ο εκτελωνιστής, ο σημερινός, ο μελλοντικός, ο σημερινός συνταξιούχος.

Δεν. θα βρεθεί μωρέ ένας να  παροτρύνει αυτή τη γενιά των εκτελωνιστών  να “έλθει σε γάμο κοινωνία “ με παραπλήσιους κλάδους.

Δεν θα βρεθεί ένας να τους μιλήσει  για την παγκοσμιότητα της οικονομίας. Τις συγχωνεύσεις, τις εξαγορές που γίνονται σε καθημερινή βάση.Είναι γεγονός η συγχώνευση των δύο κολοσσών της μεταφορές Κόνεξ P + O και Netlloyd. Στα σκαριά είναι η συγχώνευση της BOEING και της MacDonald με διαξιφισμούς μεταξύ ΗΠΑ και Ενωμένης Ευρώπης.

Δεν θα βρεθεί ένας να τους πει ότι υπάρχουν πολλοί μπροστάρηδες στον κλάδο. Να αναφέρω έτσι τυχαία. Η Ιμπέριο η πρώτη εταιρία  διαμεταφορέα που μπήκε στο ελληνικό χρηματιστήριο διευθύνεται από εκτελωνιστή.

Οι άλλοι ανώνυμοι και επώνυμοι μεταφορείς που ξεκινούν πάντα από την εκτελωνιστική θέση.

Ο γέροντας πικράθηκε πολύ
Οραματιζόμενος  το μέλλον με την επικείμενη είσοδο του 2001 σκέπτεται ότι το όνομά του θα γίνει  μια ανάμνηση.


Συνήθως τα παραμύθια καταλήγουν με το γνωστό “έζησαν αυτοί  καλά και εμείς καλύτερα”. Όμως ο γέροντας πικραίνεται ακόμα περισσότερο  που το παραμύθι  θα καταλήξει “ έζησαν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα “. 



E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό