Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Γιάννης Μασμανίδης, εκτελωνιστής, Ο ποιητής του νομού Γρεβενών 16 Ιουνίου 2014



Γιάννης Μασμανίδης, εκτελωνιστής, Ο ποιητής του νομού Γρεβενών 16 Ιουνίου 2014


Γεννήθηκε το 1953 στο Νησί του Νομού Γρεβενών. Από το 1976 ζει και εργάζεται σαν εκτελωνιστής στη Θεσσαλονίκη. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Ποιητικές συλλογές:
«Εσκεμμένα», εκδ. Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1988
«Το φιλί της πένθιμης Τροίας», εκδ. Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1990
«Ήταν κι η νύχτα», εκδ. Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1993
«Φως εν τέλει», εκδ. Νέα Πορεία, Θεσσαλονίκη, 1997
«Χωρίς αποσκευές», εκδ. Νέα Πορεία, Θεσσαλονίκη, 1999
«Δύο στροφές κόκκινο και μια γραμμή», εκδ. Νέα Πορεία, Θεσσαλονίκη, 2001
 «Παγωμένος Νοέμβρης», εκδ. Νέα Πορεία, Θεσσαλονίκη, 2004
«Φεγγίτης», εκδ. Νέα Πορεία, Θεσσαλονίκη, 2006
«Διασάφησις», εκδ. θερμαϊκός, Θεσσαλονίκη, 2010

Από τη ποιητική συλλογή Διασάφησις[1]
Διασάφησις τών απολεσθέντων

Μέ κοπίδια
Πένσες
Καί τά συναφή
Ανειδίκευτος εργάτης
Πλανίζω
Τίς λέξεις

Στό πάτωμα
Ροκανίδια σκέψεις
Αγύρτες
Ολισθαίνουν

Μέ μαθητευόμενο πόνο
τά απολεσθέντα
Παρατηρώ

Αιχμάλωτος
Μιάς προσμονής
Διαλέγω δρόμους
Δίχως φώτα

Γέρασα πιά
Λίγα τά έργα μου
Κι οι πόθοι





[1]  Μια λέξη κυριαρχική στις τελωνειακές διαδικασίες που τείνει να εκλείψει …….

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail =info@bookstars.gr

Πίνακας Νο 6 Λογοτέχνες με προσφορά στα γράμματα με επάγγελμα εκτελωνιστές (ανάρτηση 16 Μαΐου 2014)
Αναρτήσεις
Γιάννης Σκαρίμπας βιογραφικό
16 Μαΐου 2014
Νίκος Βελιώτης Βιογραφικό
17 Μαΐου 2014
Στέλιος Γεράνης Παναγιωτόπουλος Βιογραφικό
19 Μαΐου 2014
Γεράσιμος Τσάκαλος Βιογραφικό 1927-2001
20 Μαΐου 2014
Ανέστης Ευαγγέλου Βιογραφικό 1937-1994
21 Μαΐου 2014


Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

Βασίλης Σταματόπουλος ποιητική συλλογή Εκτελωνιστής Θεσσαλονίκης


Βασίλης Σταματόπουλος ποιητική συλλογή Εκτελωνιστής Θεσσαλονίκης


Ένα ψηφιακό πόνημα, και όχι μόνον
Συγγραφέας
:
Σταματόπουλος, Βασίλης
Εκδόσεις
:
Κώδικας(1998)
ISBN
:
Σελίδες
:
65












Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail =info@bookstars.gr


Πίνακας Νο 6 Λογοτέχνες με προσφορά στα γράμματα με επάγγελμα εκτελωνιστές (ανάρτηση 16 Μαΐου 2014)
Αναρτήσεις
Γιάννης Σκαρίμπας βιογραφικό
16 Μαΐου 2014
Νίκος Βελιώτης Βιογραφικό
17 Μαΐου 2014
Στέλιος Γεράνης Παναγιωτόπουλος Βιογραφικό
19 Μαΐου 2014
Γεράσιμος Τσάκαλος Βιογραφικό 1927-2001
20 Μαΐου 2014
Ανέστης Ευαγγέλου Βιογραφικό 1937-1994
21 Μαΐου 2014

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Κάτι σαν κραυγή κάτι σαν θρήνος Χρονογράφημα του Βασίλη Σιάπκα 13 Ιουνίου 2014


Κάτι σαν κραυγή κάτι σαν θρήνος Χρονογράφημα του Βασίλη Σιάπκα 13 Ιουνίου 2014

-Μισούσα τις στατιστικές.
-Απεχθανόμουν τις γενικεύσεις.
-Αμφισβητούσα τις δημοσκοπήσεις.
-Για όλα όσα αφορούσαν το δημόσιο και τον ιδιωτικό βίο. Όσα αναφέρονταν στις συνήθειες τις προτιμήσεις, τις τάσεις, τις καταστάσεις.
-Δεν ακολουθούσα καταναλωτικά πρότυπα.
-Δεν πήγαινα με τη μόδα.
-Αρνούμαι να συμπράξω στη διαμόρφωση των κατευθύνσεων και των τάσεων που χρησιμοποιούνται από διάφορα επιτελεία για η χάραξη στρατηγικών.
-Δεν ήθελα να γίνω αριθμός στην εκτυπωτική μηχανή ενός τερματικού, μιας πολυεθνικής που «αγωνιά» πώς να μου βελτιώσει τη ζωή χωρίς να το ξέρω.
-Δεν ήθελα να μου βάζουνε ταμπέλες, να με ταξινομούν, να με κατατάσσουν, να με ομαδοποιούν και να μου λένε τι να κάνω αφού και άλλοι με τις ίδιες περίεργες με μένα προτιμήσεις, έπρεπε να έχουν ενιαία συμπεριφορά.
-Επαναστατούσα όταν προσπαθούσαν να με πείσουν, ότι στις οργανωμένες κοινωνίες και στα σύγχρονα κράτη, οι κυβερνήσεις πρέπει να επιλέγουν διάφορους διεθνείς οργανισμούς και να παραδίδουν μεγάλα κομμάτια εξουσίας, απ΄ αυτή που εγώ τους είχα δώσει με την ψήφο μου, γιατί έτσι προστατεύονται καλύτερα τα οικονομικά συμφέρονται της χώρας μου.
-Αρρώσταινα όταν μού ψελλίζανε, ότι κάποιοι ξενέρωτοι γραφειοκράτες, που από την κοιλιά της  μάνας τους βρέθηκαν κατ’ ευθείαν στις κονσόλες του PRISTON,  του YALE και του HARVARD, φορώντας γυαλιά από ταρταρούγα και παπιγιόν με βούλες, ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα από τους πολιτικούς τού τόπου μας που θαύμαζα και προσπάθησα να μοιάσω.
-Και ύστερα όταν μια μέρα, οι πολιτικοί ο ψήφιζα ανέθεσαν σ’ αυτούς με τα γυαλιά να φτιάξουν μια Ευρώπη χωρίς σύνορα, γιατί το διεθνές εμπόριο δεν ήθελε και πολλά – πολλά εμπόδια και καθυστερήσεις, τότε αυτοί θεώρησαν ότι κάποιοι γραφιάδες, τρεχάτοι και νευρικοί που δεν άφηναν κανένα εμπόρευμα να τους ξεφύγει, να το μαρκάρουν, το καταμετρούσαν και το χρέωναν, ήταν το πιο μεγάλο εμπόδιο.
-Τράβηξαν τότε μια μονοκονδυλιά και τους διέγραψαν.
-Κι έβγαλαν στεναγμό ανακούφισης οι λαθρέμποροι, οι έμποροι λευκού θανάτου και οι μεταπράτες της απάτης και της φοροδιαφυγής.
-Εκτελωνιστής είναι πια απαγορευμένη λέξη στην Ευρώπη των 15.
-Κάποιοι από μας νόμισαν ότι η μαμά –ΕΟΚ κάτι θάκανε γι’ αυτούς. Έκλεισαν τα γραφεία τους και περίμεναν. Και δεν έγινε τίποτε.
-Κάτι ψίχουλα που τους πέταξαν τ’ αρνήθηκαν .
-Κι άρχισαν να πεθαίνουν.
-Κι εγώ από την 1/1/93 να μετράω.
-Αλέκος Κουταλίδης, Αχιλλέας Καφετείδης, Νίκος Κάγιαλης, Κώστας Ζαμπράκος, Νίκος Μπαμπαράκος, Τάκης Σιδηρόπουλος, Απόστολος Παυλίδης, Νίκος Μπαξεβάνης, Τάκης Σιάγκρης και προχθές ο Λάκης Αλεξανδρίδης.
-Μέσα σε 2,5 χρόνια…………….. Από 34-53 χρονών.
-Κι εγώ άρχισα να αναθεωρώ και να κλονίζομαι.
-Το 1,5% του ενεργού εκτελωνιστικού δυναμικού του Συλλόγου μας (στατιστικά).
-Όλοι γενικά να πλήττονται, να ανησυχούν, να αγωνιούν, να υποφέρουν. Κάποιοι να ραγίζουν και κάποιοι να ελπίζουν.
-Κι εγώ.
-Να προσπαθώ να προσαρμοσθώ.
-Να κοιτάζω να ενταχτώ.
-Να μην ενοχλώ αυτούς με τα γυαλιά.
-Να γίνω καλός πολίτες της Ευρώπης γιατί έχω και οικογένεια.
-Και να φοβάμαι ……..
-Μη διαβάσει κάνας «μεγάλος» αυτά που γράφω. Κι έχουμε κι άλλα.
-Γι’ αυτό και δεν υπογράφω με τα» όνομά μου Βασίλης Σιάπκας, αλλά βάζω Βα.Σια.
-Και το τηλέφωνό μου 031 537 763 δεν το έχω στον τηλεφωνικό κατάλογο…………
-Και οι αρχές ……  και τα πιστεύω;
-Σκατά, αυτά θα κοιτάμε τώρα;
-Προηγείται η Ευρώπη των πολυεθνικών, των στατιστικών και των χαρτογιακάδων.
-Και στο κάτω- κάτω οι εκτελωνιστές που πεθαίνουν, πηγαίνουν στον παράδεισο της Ε.Ε. όχι   στον άλλο, το γενικό, μαζί με την πλέμπα.
Οκτώβρης ‘ 95 Βα. Σια



Μια καταγραφή του Βασίλη Σιάπκα Προέδρου του Συλλόγου Εκτελωνιστών Θεσσαλονίκης, κάτι σαν πρόβλεψη………

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail =info@bookstars.gr

……. 

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

Διηγόντας τα να κλαις Χρονογράφημα του Γιώργου Γιωγγαρά 12 Ιουνίου 2014




Διηγόντας τα να κλαις Χρονογράφημα του Γιώργου Γιωγγαρά 12 Ιουνίου 2014

Τον Νοέμβριο μήνα έκανα ένα τελωνισμό στο Τελωνείο Αθηνών που έχει μεταφερθεί πρόσφατα στη Μεταμόρφωση. Το μικρό φορτίο, επρόκειτο για έξη παλέτες, είχε αφιχθεί με αυτοκίνητο και εκφορτώθηκε στην ΠΑΕΓΑΕ του Ρουφ.

Πέρα από τις ευωδιές της Μεταμόρφωσης, η διασάφηση βγήκε στον μεσαίο έλεγχο, δηλαδή έλεγχος των προσηρτημένων εγγράφων και τελείωσα γρήγορα, γρήγορα. Πήρα το ΙΧ μου και τράβηξα κατά τα παλαιά λημέρια τη ΠΑΕΓΑΕ Ρουφ για παραλαβή.

Η πρώτη μου κίνηση ήταν να κόψω τα αποθήκευτρα. Ανεβαίνω τα κλασσικά σκαλοπάτια του κτιρίου και μπαίνω στη μεγάλη αίθουσα. Αμέσως με παίρνει κατά πρόσωπο μια ψύχρα θανάτου. Πολλοί υπάλληλοι χωρίς αντικείμενο δουλειάς. Στα χείλη μου ήλθε το κομμάτι του Εθνικού ύμνου «και διηγώντας τα να κλαις».



Έμαθα, άκουσα, οσμίστηκα ότι το κτίριο θα χρησιμοποιηθεί για μπουζουξίδικο. Ένα νέο «πολιτιστικό κέντρο» κατά Γιαννόπουλο, άποψη που δεν την ασπάζομαι, παίρνει τη θέση μιας κυψέλης εργασίας. Στους χώρους της ΠΑΕΓΑΕ Ρουφ ξιφουλκούσαν καθημερινά, οι εκτελωνιστές, οι τελωνειακοί, οι μεταφορείς , οι εργάτες φορτοεκφόρτωσης, για να προλάβουν τα φορτία να βρίσκονται  έγκαιρα στον προορισμό τους. 

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail =info@bookstars.gr

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014

Ιστορίες του επαγγέλματος. Χρονογράφημα του Γιάννη Βελιώτη 11 Ιουνίου 2014


Ιστορίες του επαγγέλματος.  Χρονογράφημα του Γιάννη Βελιώτη 11 Ιουνίου 2014


Βρέθηκα στη συντροφιά αγαπητών συνάδελφων πού αποφάσισαν μετά από αρκετά χρόνια να ξανασμίξουν,   μια  και αποτραβηγμένοι  από  τα τελωνεία,  απομονωμένοι στα γραφεία τους χάσαν κάθε καθημερινή  μεταξύ    τους επαφή. Στον κύκλο λοιπόν αυτό τον ευχάριστο και  τί   δεν   θυμηθήκαμε. Πόσα ευτράπελα  ειπώθηκαν  και πάσες θύμησες  ξεχύθηκαν στο  νου μας!   Κουβεντιάσαμε   για  παλιούς διευθυντές  τελωνείων πού  ο  καθένας είχε δικές του συνήθειες, ακό­μα το σεβασμό πού γεννούσαν με τις γνώσεις τους   και θυμηθήκαμε συνθήκες δουλειάς πού σήμερα φαίνονται απίστευτες.
Πως βουτούσαμε στα λασπόνερα, μέσα  στο ξεροβόρι, να βρούμε τα   εμπορεύματα  στο   Ντοκ  το   συναγωνισμό πού κάναμε με το τραμ της παραλίας,    τα    λογιστικά    σημειώματα πού   βγαίνανε  με   το   χέρι,   κι   ας ήτανε και 15 κλάσεις ακόμα. Πόσα και πάτα δεν ειπώθηκαν πού μας έκαναν   να   ξανανιώσουμε   τη   νεανική   μας    ηλικία.  
Ξανάρθαν    για λίγο στα μάτια μας τα μαύρα μας μαλλιά και οι  λυγερές  κορμοστασιές  μας.  Πώς φεύγουν τα άτιμα χρόνια και πώς χαράζουν στο πρόσωπό σου  τα βάρη και  τις σκοτούρες  πού πέρασες!  Τα   χείλια τώρα πιότερο  αναστενάζουν παρά τραγουδούν.   Και   τα   γκρίζα  μαλλιά   κάνουμε   πώς   πιστεύουμε   ότι τονίζουν τη σοφία και  τη  σωφροσύνη   μας.   Ειπώθηκαν   πολλά.   Κι ήρθε και μένα στο μυαλό  μου μια ιστορία   κωμική,   πού   τη   θυμάμαι και  γελώ  ακόμα.
Ο Μίμης ο Φανός - και ποιος δεν γνωρίζει  τον καλοκάγαθο και λεβέντη Μίμη - τελώνιζε κάποτε χειρουργικά εργαλεία με κάποιο νεοφερμένο   ελεγκτή.  Ό   ελεγκτής αυτός   όμως θες  από  περιέργεια ή  από  σχολαστικότητα,     επέμενε καλά και σώνει να τού εξηγήσει ο Φανός πού χρησιμοποιείται το κάβε εργαλείο.  Έβηξε,  ξερόβηξε, προσπάθησε να  τα μπουρδουκλώσει,   όμως   ο   ελεγκτής καλά   και σώνει  ήθελε  «τη  χρήση κάθε  χειρουργικού  εργαλείου».   Πώς   μπορούσε να  τις  γνωρίζει   ο Φανός; Αφού   ακόμα και στην  τελευταία εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας πού έκανε ήτανε κοιμισμένος όταν χρησιμοποιούσαν αυτά τα εργαλεία. Προσπαθούσε με φωνές και επιχειρήματα να πείσει τον ελεγκτή πώς τέτοια εργαλεία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει  ούτε ο  τσαγκάρης, ούτε και ο μαραγκός, παρά  μόνο  χειρουργός.  Οι  εξηγήσεις δεν έπειθαν τον ελεγκτή. Είναι  μεγάλη αδυναμία   βλέπεις,  να μπορεί ένας εκτελωνιστής  να γυρίζει  πράγματα   πού  μάθανε άλλοι επιστήμονες περνώντας ολόκληρα  χρόνια στα ειδικά θρανία. Ένας   μέτριος  εκτελωνιστής  πρέ­πει να είναι άριστος ηλεκτρολόγος,  μηχανολόγος, γεωπόνος, ηλεκτρονικός, χημικός και  ό,τι   επάγγελμα απαιτεί το εμπόρευμα πού τελωνίζει. Το κακό είναι  όμως πώς, αν μάς πουν πώς «δεν είσαι σε θέση να μάς εξηγήσεις πώς λει­τουργεί  ένα κομπιούτερ»   μάς  κακοφαίνεται κιόλας. Την ώρα πού ο Φανός  έχανε το παιχνίδι  βρέθηκα εγώ μπροστά του για να τού δώσω λεφτά.  Αρπάζει  την ευκαιρία και  με παρουσιάζει  στον ελεγκτή βάζοντας την επίσημη φωνή του.
- Καλώς το γιατρό.
Εγώ ξαφνιάστηκα, μα ο νόμος του ελεγκτηρίου είναι «άκου και μη μιλάς». Χωρίς να κοκκινίσει με πάει στο ανοιγμένο κιβώτιο και με  ρωτά:
- Πού χρησιμοποιούνται  αυτά τα χειρουργικά εργαλεία;
Το πόδι του κόντευε να λειώσει το δικό μου από το πάτημα μια και τότε είχαμε αρκετή διαφορά στο βάρος. Τι να κάνω ο καψερός για να αποφύγω το πικρό ποτήρι:
- Εγώ  είμαι  ακτινολόγος, τραύλισα.
Ό νεοφερμένος όμως ελεγκτής επέμενε:
- Οπωσδήποτε γνωρίζετε καλύτερα από  μάς.
Παίρνω στο χέρι ένα νυστέρι και του λέω:
- Με αυτό σκίζουμε το δέρμα.
Έμοιαζε τόσο με την φαλτσέτα του τσαγκάρη, μας πού δεν χωρούσε αμφιβολία, βουτάω και μια λαβίδα απ’ αυτές που σφίγγουνε τις αρτηρίες και του λέω:
- Με αυτό σταματάμε το αίμα.
Νομίζοντας πώς έκανα το καθήκον μου προσπαθώ να ξεφύγω. Όμως ο Φανός διασκεδάζει τώρα και μου βγάζει ένα εργαλείο που ούτε το είχα φανταστεί ποτέ μου και με ρωτά:
- Αυτό πού το χρησιμοποιείς, γιατρέ μου;
Μου ‘ρθε στα χείλια να τού πω, άντε…… Όμως συγκρατήθηκα και έκανα πώς προσπαθώ να θυμηθώ. Σε μια στιγμή όλα γκρεμίστηκαν, γιατί ο αγαπητός διευθυντής του Τελωνείου, κάνοντας επιθεώρηση εκείνη την ώρα, με χτύπησε στην πλάτη και είπε στον ελεγκτή:
- Απ’ τα  καλύτερα παιδιά μας.
Ό ελεγκτής γούρλωσε τα μάτια και ετοιμάστηκε να μου ορμίσει. Εγώ κρύφτηκα πίσω άπ’ το διευθυντή και με κόπο εξήγησα τη συμφορά μου. Τότε ανέ­λαβε εκείνος την ευθύνη και πρόλαβε την κατάσταση για να μη χρειαζόταν να μεταβληθώ από γιατρός τραυματίας.

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό


E-mail =info@bookstars.gr




Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014

Η αγωνία της Δέλτα Κάπα Διήγημα με ανθρώπους του Εμπορίου, 6 Ιούνιος 2014, Κωδικός Δασμολογικής Κλάσης




Η αγωνία της Δέλτα Κάπα Διήγημα με ανθρώπους του Εμπορίου, 6 Ιούνιος 2014
 Κωδικός Δασμολογικής Κλάσης

-Γιώργο σε ζητούν στο τηλέφωνο (Το ακουστικό μεταφέρεται από τον πατέρα –Εκτελωνιστή  στο γιο).
-Σας ακούω…………….
-Με λένε Νικολόπουλο, είμαι εκπρόσωπος της εταιρίας  (……………………..) ρύζια, και άλλα όσπρια στην Αττική. Με σύστησαν σε εσάς από τον (…………………………………) πελάτη σας.
-Ευχαριστώ για την προτίμησή σας.
-Βρέθηκα σε μια έκθεση στο Ισραήλ και γνώρισα ένα αξιόλογο πρωτοποριακό προϊόν.
-Να το ακούσω …………………
-Θα πρέπει να συναντηθούμε. Να έλθεις στα Γραφεία μας. Να καταστρώσουμε τα σχέδιά μας. Οι εισαγωγές θα είναι αρκετές για το επόμενο χρονικό διάστημα. Αν θέλει …………………….. η τύχη, η κατάκτηση της αγοράς είναι εξασφαλισμένη …………………
-Για τι προϊόν πρόκειται;
-Είναι ένα σύστημα άρδευσης των χωραφιών με σταγόνες, με δύο κύρια στοιχεία, το συγκρότημα των μηχανικών μερών του και το πλέγμα από πλαστικούς σωλήνες. Για χωράφια 10 και 20 και 30 στρέμματα με ισομεγέθη τρύπες και ίδια ποσότητα νερού στα φυτά - δένδρα.
-Κατάλαβα, πρωτοποριακό προϊόν, άρα έχουμε σε εξέλιξη την αγωνία της δασμολογικής κλάσης.
-Τι εννοείτε;
-Εννοώ ότι η δασμολογική Κατάταξη χρειάζεται περίσκεψη και ιδιαίτερη προσοχή.
-Είσαστε ακριβώς μέσα στην καρδιά της υπόθεσης.


***
-Κύριε Γιώργο , σας τηλεφωνούμε από την εταιρεία (…………………………………) κάνουμε μια έρευνα Αγοράς  τώρα για τα παπούτσια. Θα μας δώσετε δασμοφορολογική επιβάρυνση όλων των δασμολογικών κλάσεων για τα παπούτσια; Ξέρετε εσείς τα !!!!!! « εκτελωνιστικά σημειώματα» με τις δασμολογικές επιβαρύνσεις και το τιμολόγιό σας με τη τιμή που έχουμε συμφωνήσει.
-Ευχαριστώ για την καινούργια σας εντολή. Όπως πάντα ………………………  με συνέπεια.
Ο Γιώργος κατέβασε το ακουστικό κοιτάζοντας  για λίγο αφηρημένος  τον τοίχο απέναντί του. Ήταν στα Γραφεία του στην Αλκιβιάδου του Πειραιά και  ………………..
-Συμβαίνει κάτι; (Βγάζει το κεφάλι του ο πατέρας –Εκτελωνιστής ).
-Όχι κυρ-Κώστα. Νέοι δρόμοι ανοίγονται. Έχω και αυτή την περίπτωση εισαγωγής με σύστημα άρδευσης με σταγόνες. Επισκέφτηκα τον κύριο Νικολόπουλο, πήρα όλα τα απαραίτητα για τη δασμολογική έρευνα της εισαγωγής. Πήρα έντυπα τεχνικών προδιαγραφών, φωτογραφίες και τη γνωμάτευση της ΑΕΤΑ. Δες εδώ το εμπόρευμα.
0 πατέρας-  Εκτελωνιστής σκύβει στο έντυπο με τις τεχνικές προδιαγραφές. Σηκώνει πάλι το κεφάλι του, βγάζει τα πρόχειρα γυαλιά του –το μεγάλο της ηλικίας του βλέπεται – και παρατηρεί. Διαβάζει και παρατηρεί. Στην κυριολεξία  συλλαβίζει τις ξένες ορολογίες. Η μακροχρόνια απασχόλησή του με τα τιμολόγια εξωτερικού έχει δημιουργήσει ένα σχήμα οξύμωρο. Δεν μπορεί να προφέρει τις αγγλικές λέξεις αλλά τις κατανοεί απόλυτα.
-Δύσκολα τα πράγματα Γιώργο, τι συμπεράσματα έβγαλες;
-Η γνωμάτευση της ΑΕΤΑ μας βοηθά. Τα πηγαίνει στην δασμολογική κλάση 8459 …………….. «μηχανικές επινοήσεις μη αλλαχού κατονομαζόμενα ούτε περιλαμβανόμενα σε άλλες κλάσεις του παρόντος κεφαλαίου». Δεν λέω ότι έχει άδικο. Υπαρκτή είναι όμως η αντίφαση. Αν ανοίξεις λάθος κιβώτια, ο τελωνειακός ελεγκτής θα «σουφρώσει» τη μούρη του………….. θα βλέπει ρόλους από πλαστικούς σωλήνες !!!!!
-Πως θα φέρνει τις παρτίδες;
-Θα έρχονται κατά μέσον όρο δέκα παλέτες, οι δύο θα έχουν τα μηχανικά μέρη του αρδευτικού συστήματος και οι οκτώ τους σωλήνες σε ρόλους. Θα φοβηθούν βέβαια οι τελωνειακοί ……………… τους πλαστικούς σωλήνες.
-Δύσκολα τα πράγματα Γιώργο. Θα βρεθούν τελωνειακοί ελεγκτές και επόπτες που θα θέλουν να τα βάλουν στα τεχνουργήματα εκ πλαστικών υλών.
-Ξέρεις ποια είναι η δασμοφορολογική διαφορά κυρ-Κώστα.
-Τα τεχνουργήματα εκ πλαστικών υλών έχουν επιβάρυνση 75% , οι μηχανικές επινοήσεις 25%.
-Ακόμα ποιο δύσκολα τα πράγματα, άντε να εξηγήσεις στον πελάτη την αγωνία της δασμολογικής κατάταξης. Άντε και το εξήγησα στον Πελάτη; Βγαίνει κάτι; Ο πελάτης – έμπορος θέλει χαμηλό κοστολόγιο ……………..εσύ ο εκτελωνιστής ψάχνεις να βρεις τρόπους παρουσίασης του εμπορεύματος στο τελωνείο.
-Λοιπόν Γιώργο; Τι έχεις σκεφθεί μέχρι αυτή τη στιγμή;
-Να πω καταρχήν, ότι ο πελάτης συνεργάζεται και προσαρμόζεται στη δική μας μέθοδο δασμολογικής σκέψης. Ύστερα συνεννοήθηκα μαζί του να έρχεται το εμπόρευμα με ξεχωριστό τιμολόγιο για κάθε αρδευόμενο χωράφι. Σκέφτηκα πρώτα – πρώτα να καταθέτω ξεχωριστή διασάφηση για κάθε χωράφι με αντίστοιχα τιμολόγια και κιβωτολόγια. Έτσι θα παρουσιάζουμε στον ελεγκτή το σύστημα άρδευσης με σταγόνες σαν μια ενιαία μηχανολογική μονάδα. Αυτό ανταποκρίνεται στις φράσεις του δασμολογίου «μηχανικές επινοήσεις ……………………………  μη κατονομαζόμενες». Δεύτερο επιχείρημα θα είναι η γνωμοδότηση της ΑΕΤΑ που θα παρουσιάζεται πρώτα από το εμπόρευμα στον ελεγκτή. Τρίτο θα ανοίγονται κατά απόλυτη προτίμηση παλέτες που περιέχουν τον μηχανολογικό εξοπλισμό. Η εμφάνιση των πλαστικών σωλήνων θα συζητιέται σαν κάτι ευτελές και συμπληρωματικό.
-Καλή στρατηγική τελωνισμού ακολουθείς Γιώργο ……………………  προχώρα……………. η δασμολογική κατάταξη θα είναι λιγότερο δύσκολη.
-Έχει τους κινδύνους και την αγωνία της η Δέλτα Κάπα.
***
-Θανάση, αύριο έχεις επτά διασαφήσεις στο 3ο Λιμενικό Υπόστεγο. Κάθε διασάφηση είναι από ένα σύστημα άρδευσης με σταγόνες. Εδώ έχω τη γνωμάτευση της ΑΕΤΑ. Προχωράς με την στρατηγική τελωνισμού που έχουμε συνεννοηθεί.  Έχουμε ένα πλεονέκτημα ακόμα. Είναι κάτι εντελώς καινούργιο στην αγορά. Η φράση «μηχανική επινόηση» έχει μέσα της και αυτή τη διάσταση. Αυτά τα συστήματα είναι άγνωστα στην αγορά.
-Καλά τα λες Γιώργο από το Γραφείο, καλά τα λες. Πρέπει να δώσει ο επόπτης ένα συζητήσιμο ελεγκτή. Να μην είναι «Λιντοβόης». Να μην ψάχνει και συνέχεια να φοβάται και να προβληματίζεται. Την άλλη φορά τα πέρασα εύκολα……………….  Σκέφτηκα και το επιχείρημα ότι πηγαίνουν για χρήση του αγρότη. Πρωτοπόρα αγροτική πολιτική κλπ.
-Καλή παρατήρηση Θανάση.
-Έχουμε δύο χρόνια τώρα που παραλαμβάνουμε από αυτά τα εμπορεύματα. Κάθε φορά με πιάνει το άγχος μου ……………..  κάθε φορά ξυπνώ από τα χαράματα, ζω τη αγωνία της Δέλτα Κάπα.
-Καλά, καλά.
-Φεύγω τώρα για το σπίτι.
Ο Θανάσης έκλεισε την πόρτα πίσω του. Ένας, ένας οι εκτελωνιστές ετοίμαζαν την αυριανή δουλειά και  …………….. και η πόρτα κτύπαγε στον συνηθισμένο της ήχο.

Ο Γιώργος πάντα τελευταίος ξεχνιόταν στο Μεγάλο Γραφείο.  Διάβαζε την «Ναυτεμπορική», διάβαζε το «Express» και έκοβε τις διάφορες αποφάσεις που αφορούσαν το Τελωνείο και τη Διαμεταφορά. Στο μυαλό του σχηματίζονταν σύνολα ομοιογενή. Δεν είχε περάσει ακόμα η ιδέα της στοιχειοθέτησης ενός βιβλίου. Όμως τον απασχολούσαν  -αυτές οι αποφάσεις- και ξέφευγε από την αγωνία της δασμολογικής κλάσης.
Ο Γιώργος ξεχνιόταν και στα συνδικαλιστικά.
Σκεπτόταν ότι το απόγευμα είχε μια συνδικαλιστική σύσκεψη. Ήθελε να μιλά με συναδέλφους εκτελωνιστές, δεν ήθελε όμως τις συνδικαλιστικές καρέκλες, τις απέφευγε. Η μελλοντική εφαρμογή της ενιαίας εσωτερικής αγοράς ήταν η αρχή του τέλους για τους εκτελωνιστές. Από την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ του 1981, είχαν ξεκινήσει διεργασίες προβληματισμού για το μέλλον του επαγγέλματος.
Το απόγευμα σε πολυκατοικία της Λεωφόρου Θησέως κοντά στην Πλατεία Δαβάκη, στο κέντρο της Καλλιθέας, θα μαζευόντουσαν οι εκτελωνιστές για να αποφασίσουν την κατανομή του πολυώροφου κτιρίου της γωνίας Εθνικής Αντιστάσεως και Τσαμαδού στον Πειραιά. Είχαν υπογραφή τα συμβόλαια πρόσφατα. Είχαν συγκεντρωθεί οι έγγραφες ανάγκες των εκτατόν είκοσι σχεδόν Εκτελωνιστικών Γραφείων. Άλλος θα ζητούσε είκοσι τετραγωνικά, άλλος εκατό τετραγωνικά, ήταν ένας άθλος προοπτικής. Γύρω στα 400 με 500 άτομα θα συστεγαζόντουσαν στο κτίριο ιδιοκτησίας της Ροζαρίου Σχολής, κάτω από την επωνυμία  ………………………. Συνεταιρισμός Π.Ε.
Σκεπτόταν ότι ήταν ένας άθλος συλλογικής επιχειρηματικής συνεργασίας.
Σκεπτόταν ότι οι διαπραγματεύσεις που είχαν ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες έπαιρναν ένα στραβό δρόμο. Το εκτελωνιστικό επάγγελμα είχε πολύ «γραφειοκρατία» μέσα του και δεν θα μπορούσε να αντέξει σαν αυθύπαρκτη οικονομική μονάδα, παρά μόνο με τη Διαμεταφορά.
Τα φίλα προσκείμενα συνδικαλιστικά στελέχη διαφωνούσαν με τη δική του γραμμή. Η γενιά του 1971 και οι ιστορικοί της ηγέτες (Άλκης Κουλούρης κλπ) έβλεπαν τις αλλαγές από άλλη προσέγγιση.
Θα απλωνόταν μια κάτοψη του κτιρίου στο μεγάλο τραπέζι των συσκέψεων και θα ξεκίναγε η διανομή του χώρου. Ιστορικές στιγμές, έστω και σε λάθος κατεύθυνση.
Σκεφτόταν και ξεχνιόταν στα δικά του επιχειρηματικά σχέδια, στη μεταφορική εταιρία που είχε ιδρύσει και στην ανάπτυξή της.
Εκείνη την ημέρα ο Θανάσης τελώνιζε στο 3ο Λιμενικό Υπόστεγο επτά διασαφήσεις για συστήματα άρδευσης με σταγόνες. Κάθε φορά ο τελωνισμός αυτών των εμπορευμάτων ήταν και ένας άθλος. Το τηλέφωνο κτύπησε περίεργα – έτσι κατάλαβε ο Γιώργος- ίσως γιατί είχε την υπόνοια ……….. το σήκωσε γρήγορα.
-Γιώργο δεν μου τα δίνει ο Διευθυντής. Κατέβα κάτω να τα κουβεντιάσεις …………
 Η φωνή ήταν γνωστή. Οι ευγένειες είχαν τελειώσει από καιρό. Το άγχος, η ταχύτητα, η αγωνία επέτρεπαν μόνο κραυγές. Ήταν ο Θανάσης, τα αρδευτικά συστήματα με σταγόνες «κόλλησαν» στην Δέλτα Κάπα. Ο Επόπτης ζητά την κατάταξη σε δασμολογική κλάση ιδιαίτερα υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης.
Η κορύφωση της Δέλτα Κάπα άρχισε να εμφανίζεται.


***

Ο Γιώργος περίμενε πάντα «το γνωστό τηλεφώνημα» του Θανάση, ιδιαίτερα για τα συστήματα άρδευσης με σταγόνες. Έβλεπε ότι η μεταποιητική βιομηχανία είχε πάρει πόδι εισόδου στην εφαρμογή, για αντίστοιχα ή παραπλήσια αρδευτικά συστήματα. Τα συστήματα άρδευσης, παλαιάς τεχνολογίας, σιδηροσωλήνες με μπεκ, ήταν δύσκολα στην τοποθέτηση. Ήταν μια βαρειά δουλειά. Ο αγρότης έπρεπε να σηκώνει στην πλάτη τούς σιδηροσωλήνες για την νέα τοποθέτησή τους. Ύστερα ήταν και η σύνδεση και η αποσύνδεση μεταξύ τους. Όταν δεν έπαιρνες την ορθή στάση προσπάθειας, εκεί ερχόταν και ο θυμός. Η λεκτική χυδαιότητα δεν είχε όρια. Το ακόμα μεγαλύτερο πλεονέκτημα ήταν ότι το πότισμα με σταγόνες είχε μια στόχευση νερού στο πότισμα άγνωστη μέχρι τότε. Το πρόσταγμα πότισμα στη ρίζα του φυτού ή του δένδρου σήμαινε λιγότερο νερό.
Οι βιομηχανίες πλαστικών ειδών ξεκίνησαν εκστρατεία κατανόησης και εφαρμογής του αρδευτικού συστήματος με σταγόνες. Σιγά- σιγά άρχισαν να τροφοδοτούν τους κτηματίες των χωραφιών με δικά τους προϊόντα. Δεν χρειαζόταν η πληθώρα νερού. Το λίγο έφτανε και περίσσευε. Τα ποτιστικά χωράφια είχαν τρεις και τέσσερις φορές καλύτερη απόδοση.
Το περιβάλλον άλλαζε, οι πελάτες αγρότες άρχισαν να προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα.
Στο 3ο Λιμενικό Υπόστεγο, στο Β Τελωνείο του Πειραιά, ο Γιώργος συναντά τον Θανάση. Οι ανταλλαγές των λέξεων, μεταξύ των δύο συνεργατών, έχουν τη μορφή «πυροβολισμών».
-Θανάση ποιος είναι Διευθυντής; (Λέει ο Γιώργος).
-Ο κύριος Ε……………….
-Δώσε μου τις διασαφήσεις, δώσε μου τα προσκέκτους, δώσε μου τη γνωμοδότηση της ΑΕΤΑ.
-Εδώ είναι όλα ………… προχώρα (λέει κοφτά ο Θανάσης).
Ο Γιώργος εξοπλίστηκε με χαμόγελο, πλησίασε τη πρόσοψη στο καμαράκι του Επόπτη και :
-Κύριε Διευθυντά, έχουμε εδώ διασαφήσεις με μηχανικές επινοήσεις, ……………. Αρνηθήκατε …….. (Ο τόνος είναι ευγενικός και καλοπροαίρετος).
-Θυμάμαι, αρνήθηκα τη δασμολογική κατάταξη τη δική σου ……………. είναι τεχνουργήματα εκ πλαστικών υλών της 3709 …………..
-Διαβάσατε τη γνωμοδότηση της ΑΕΤΑ κύριε Διευθυντά;
-Της έριξα μια ματιά ……………
-Γιατί αμφισβητείτε την κατάταξη …………..
-Δεν με δεσμεύει η γνωμοδότηση της ΑΕΤΑ κύριε  ………….. (Ξεκίνησε μια αυστηρότητα απρόσμενη).
--Γνωστό είναι αυτό κύριε Επόπτη …………γνωστό. Όμως είναι μια κατεύθυνση …………. (Πάλι ο τόνος της φωνής είναι ευγενικός).
-Όμως εχθές είχα μια άλλη παρτίδα παρόμοια, (συνέχισε ο επόπτης). Την κατάταξε ο Ελεγκτής, συμφώνησα και εγώ φυσικά, στα τεχνουργήματα εκ πλαστικών υλών της 3907…………….
-Κύριε Διευθυντά, να σας ενημερώσω ακόμα ότι πρόκειται για ολόκληρο μηχανολογικό εξοπλισμό, όχι για παλιό- πλαστικούς σωλήνες. Υπάρχουν αντλίες, ρολόγια πίεσης νερού, χρονομέτρες, σιδερένιας κεντρόφυγες δεξαμενές, πιεστικά συστήματα νερού, ολόκληρο εργοστάσιο δηλαδή………………  να πω και άλλα;
-Σε καταλαβαίνω, σωστή είναι η τοποθέτησή σου όμως ……… παλαιό- πλαστικούς σωλήνες σε ρόλους βλέπουμε……………….
-Το τελευταίο επιχείρημα κύριε Διευθυντά και σταματώ να σας ενοχλώ, (η ευγένεια είναι πάντα πρώτη) ……… η τιμή για πέντε χιλιάδες μέτρα τρέχοντα σωλήνων είναι 100.000 δραχμές. Εδώ έχουμε μια τιμολόγηση 10.000.000 δραχμών.
-Βλέπω τα δίκια σου. Όμως δεσμεύομαι από τις χθεσινές αποφάσεις μας. Φέρε τα αύριο το πρωί στο «Μικρό Συμβούλιο Διευθυντών». Ας ακούσουμε και άλλων τη γνώμη. (Ήξερε ο Γιώργος το «Μικρό Συμβούλιο Διευθυντών». Οι πολλοί αποφασίζουν περισσότερο αργά από τον ένα. Η απόφαση περνά από ……… ατραπούς.
-Μια παράκληση κύριε Διευθυντά, να πάω, στο Γενικό και αν συμφωνήσει , εσείς θα επιμένετε;
-Φυσικά όχι. Πήγαινε στον Γενικό Διευθυντή.

***

Ο πατέρας –Εκτελωνιστής μπήκε στα Γραφεία του γιού του. Ήταν πρωί, εννέα η ώρα. Ο αέρας των Γραφείων δεν είχε ακόμα αναταραχθεί από τα καθημερινά συμβαίνοντα.
-Ήπιες καφέ Γιώργο;
-¨Όχι κυρ- Κώστα.
-Να φτιάξω εγώ κυρ-Κώστα (επεμβαίνει το Μαράκι, η υπάλληλος. Δεν είχε ξεκινήσει ακόμα για τα Πρακτορεία και τις Τράπεζες).
-Όχι, εσύ δεν ξέρεις. Φτιάχνω εγώ τον καφέ (και μορφάζει χαμογελώντας). Ήθελε πάντα κάτι παραπάνω να κάνει ο κυρ-Κώστας για τα Γραφεία που δούλευαν τα παιδιά του. Έβλεπε την «προκοπή» και απολάμβανε την καθημερινότητά του. Ο καφές από το δικό του χέρι θα ήταν πιο «ευχάριστος» στον Γιώργο. Έτσι απολάμβανε τις λίγες ώρες που βρισκόταν στα Γραφεία.
-Γιώργο, τι έγινε χθες με τα αρδευτικά;
-Θα σου πει (πετάγετε με χαμόγελο το Μαράκι)
-Θυμάσαι το τηλεφώνημα ενός αγνώστου που ήθελε να μας δώσει δουλειές εκτελωνισμού ε!!!! αρδευτικά συστήματα;
-Το θυμάμαι.
-Ήταν τα πρώτα άσχημα μηνύματα. Είχε μάθει ο υποψήφιος πελάτης για την χαμηλή σε δασμούς και λοιπούς φόρους παραλαβή των αρδευτικών συστημάτων και επέμενε ………παρακαλώντας.
-Το θυμάμαι. Κουβεντιάσαμε και συμφωνήσαμε να μην δεχτούμε δεύτερο πελάτη με το ίδιο αντικείμενο δουλειάς. Ο ανταγωνισμός στην αγορά θα μας δημιουργούσε προβλήματα …………
-Δεν σταμάτησε όμως η εισαγωγή τέτοιων εμπορευμάτων ακόμα και στις υψηλές δασμοφορολογικές κλάσεις. Τα περιθώρια κέρδους επέτρεπαν ακόμα και τέτοια τελωνειακή επιβάρυνση. Έτσι παρέλαβαν τις πρώτες παρτίδες στη δασμολογική κλάση 3907, παρέλαβαν τις δεύτερες παρτίδες στην ίδια κλάση του Δασμολογίου πάλι. Πάλι και πάλι μέχρι που ο ανταγωνισμός έγινε ακόμα πιο σκληρός. Εμείς θα μπορούσαμε να αποτελέσουμε εξαίρεση;
-Όχι φυσικά.
-¨Ήρθε λοιπόν το «πλήρωμα του χρόνου». Από εδώ και στο εξής αυξάνεται ο κίνδυνος για την επιλογή της Δασμολογικής Κλάσης που ανταποκρίνεται στα τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες.
-Χθες τι έκανες Γιώργο;
-Ο Επόπτης ήταν αρνητικός, άφησε όμως περιθώριο να το παλέψω με τον Γενικό Διευθυντή. Είπε χαρακτηριστικά «αν στα δώσει ο Γενικός, εγώ δεν έχω αντίρρηση». Πήγα στον Γενικό. Η αλήθεια είναι ότι θέλει μια καλή παράσταση κάθε φορά που τελωνίζουμε !!
Η αγωνία της Δέλτα Κάπα (Δασμολογικής Κλάσης) κορυφώνεται.
 Κτύπησα λοιπόν την πόρτα του Γενικού. Μου έγνεψε με τον κλασικό τρόπο κίνησης του κεφαλιού. Και ευτυχώς με αναγνώρισε.
«Κύριε Γιώργο  …………….. τι κάνεις; Πως από εδώ; Στα λημέρια μας;
«Να σας δω κύριε Διευθυντά, να σας δω …….»
«Να κεράσω καφέ;»
«Ευχαριστώ, είναι δύσκολο;»
«Όχι , εύκολο είναι ……………»
-Πέτυχα να μεταφέρω κυρ-Κώστα, την προσοχή του Γενικού στην ανθρώπινη σχέση. Ξεκινήσαμε ένα διάλογο για το τελευταίο του βιβλίο. Του έκανα μια αυστηρή αλλά ουσιαστική κριτική. Φαίνεται ότι την απόλαυσε, έστω και αν ήταν αυστηρή. «Τι έχεις σε αυτές τις διασαφήσεις», με ρώτησε. Ήταν επτά τον αριθμό, ακουμπισμένες επίτηδες σε καλή θέα στα γραφείο του.
«Έχω κάτι συστήματα άρδευσης, τα έβαλλα στις μηχανικές επινοήσεις. Ο Επόπτης στο Υπόστεγο έχει τις διαφωνίες του, αν εσείς συμφωνήσετε δεν θα είχε αντίρρηση να τα δώσει».
«Να τα δω …………….»
-Κοίταξε τα προσπέκτους , κοίταξε τις αξίες των τιμολογίων,   «αυτά έχουν πρόβλημα, όμως πάρε τα……» και έβαλε υπογραφές συγκατάθεσης.
-Δηλαδή Γιώργο, δεύτερη φορά δεν θα υπάρξει;
-Κυρ- Κώστα το μέλλον είναι απρόβλεπτο. Τέρμα η αγωνία της Δέλτα Κάπα (Δασμολογικής Κλάσης).  Το πήρα απόφαση. Άλλωστε και το εμπόριό τους άρχισε να λιγοστεύει. Κερδίζει, κερδίσαμε χρήματα δεν παραπονιέμαι, μόνο που είχαν μέσα τους αγωνία. Το απρόβλεπτο στην πιο  ολοκληρωμένη του μορφή.
Φαίνεται κυρ-Κώστα ότι ακόμα και στην δασμολογική κατάταξη μακροχρόνια κερδίζει πάντα το  ……………….. Δημόσιο.
Λέξεις 2.386

Μάιος 2014

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Σημ: Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική

E-mail =info@bookstars.gr

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014

Στη δική σου ηλικία; Διήγημα με ανθρώπους του Τελωνείου 4 Ιουνίου 2014



Στη δική σου ηλικία; Διήγημα με ανθρώπους του Τελωνείου 4 Ιουνίου 2014
 Το γέλιο που βγαίνει από το άγχος



Η εκτελωνίστρια βρισκόταν στο τέλος του τελωνισμού με τον ελεγκτή. Αυτό που λένε στην γλώσσα του Τελωνείο επαλήθευση, δηλαδή αντιπαραβολή του κιβωτολογίου – τιμολογίου με παρουσία το εμπόρευμα.
-Λοιπόν κύριε ελεγκτά;(Πολλές φορές μιλούν οι εκτελωνιστές  στον ενικό): κύριε Νίκο ναι;
-Μαρία, κοιτάξαμε το κιβωτολόγιο. Συμφωνήσαμε με αυτά που έχουμε μπροστά μας. Είναι λοιπόν προφυλακτικά σε κουτιά των (12) δώδεκα, σύνολο 100.000 τεμάχια. Συμφωνεί το κιβωτολόγιο με το τιμολόγιο. Οι αξίες είναι κάτω από το όριο των 20.000 ευρώ. Όλα καλά.
-Υπογραφές κύριε Νίκο……………..
-Πάμε στο γραφείο. (Εννοεί το καμαράκι -γραφείο της αποθήκης. Βρίσκονται σε μια από τις προσωρινές αποθήκες προσωρινής εναπόθεσης του Αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος. ΟΙ αποθήκες με τελωνειακό έλεγχο προβλέπουν «καμαράκι»  και χώρο επαλήθευσης των εμπορευμάτων, τα λεγόμενα ελεγκτήρια ή στο απώτερο παρελθόν εκτελωνιστήρια. Χώροι γραφικής δουλειάς των ελεγκτών και εποπτών ).
Ο Ελεγκτής και η Μαρία , η εκτελωνίστρια ξεκίνησαν, τους πλησίασαν και άλλοι εκτελωνιστές, που βρισκόντουσαν στο ίδιο στάδιο της διαδικασίας του τελωνειακού καθεστώτος. Όλοι μαζί για το καμαράκι, να αποτυπώσουν αυτά που διαπίστωσαν.
-Έλα Μαρία, φέρε μου να εξοφλήσω και τα προσαρτώμενα έγγραφα.
-Ορίστε κύριε Νίκο …..
Η ένωση του MRN (της διασάφησης) έγινε με τα φορτωτικά (συναλλαγματικά) έγγραφα  αριστοτεχνικά από την εκτελωνίστρια, καθοδόν για υπογραφή από τον επόπτη..
- Τι έχεις Μαρία; (ρωτά ο Επόπτης).
-Προφυλακτικά κύριε Διευθυντά.
-Κωδικός Μαρία;
- …Κωδ…4014 10 00………………
Ο Επόπτης διάβασε το ΜΡΝ, έριξε μια ματιά στο τιμολόγιο, γύρισε χωρίς να δει το κιβωτολόγιο, είχε εμπιστοσύνης στον ελεγκτή του και η διασάφηση βρέθηκε ανάποδα στο αριστερό τους χέρι..
-Τι μάρκα είναι Μαρία;
-DUO κύριε διευθυντά.
Συνέχισε ο Επόπτης τη διασάφηση να την πηγαίνει από το ένα χέρι, στο άλλο. Γύρναγε πότε αριστερά το πιστοποιητικό, πότε προσπαθούσε να διαβάσει την πάνω άκρη του MRN. Πατούσε ταυτόχρονα το ποντίκι στη Οθόνη του υπολογιστή ………………. συμβουλευόταν άραγε;
-Έλα κύριε Διευθυντά βιάζομαι, υπόγραψε  …… είναι απλά πράγματα.
- Τη δουλειά μας κάνουμε Μαρία.
Ξαφνικά γύρισε σοβαρά στην Εκτελωνίστρια και είπε:
-Φέρε μου δύο πακέτα όταν πας στις παλέτες.
-Τα έκλεισα τα κιβώτια. Είναι από τα πράγματα που αρπάζουν οι «περαστικοί» χωρίς να ρωτάνε. Έχω όμως δύο δείγματα, αν τα θέλετε;
-Ένα , δύο τεμάχια …………… τι να τα κάνω; Θέλω δύο πακέτα !!!!!
Η Εκτελωνίστρια είχε αρχίσει να χάνει την ψυχραιμία της. Την καθυστερούσε αλλά και ζητούσε πολλά ……… δύο κούτες προφυλακτικά. Πως θα δικαιολογήσει το έλλειμμα στον Πελάτη;
-Μα είναι καπότες κύριε διευθυντά!!!
-Τι τις θέλω; Λογαριασμό θα σου δώσω; (Σε διευθυντικό ύφος ο Επόπτης).
Η αγωνία να προλάβει την παραλαβή τους είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Η Μαρία πέρασε αυθόρμητα σε λεκτική επίθεση.
-Είναι καπότες …….. Τι να τις κάνεις στην ηλικία  σου;
-Κόκκαλο ο κύριος ………….. Διευθυντής. Κοκκίνισε , ένιωσε ιδρώτα να κατακλύζει το πρόσωπό του.
-Δευτερολόγησε αμέσως η Μαρία. Τι να τις κάνεις στην ηλικία σου;
Ο Επόπτης αντέδρασε λέγοντας:
-Φύγε από εδώ Μαρία, φύγε από εδώ, φύγε από εδώ (ο τόνος της φωνής  ανέβαινε  τραγικά). Και πέταξε τη διασάφηση που κατρακύλησε στο δάπεδο.


***

-Μαρία τι συμβαίνει, Σε βλέπω ξαναμμένη (λέει η Εύα, η συνεργάτιδά της).
Η Μαρία ερχόταν από το ένα άκρο της αίθουσας του Τελωνείου στο άλλο άκρο που ήταν συγκεντρωμένοι και άλλοι εκτελωνιστές. Το απέραντο δασμολόγιο περιλαμβάνει όχι μόνο δυσκολίες προσδιορισμού κατάταξης ενός προϊόντος, αλλά και τα κακόηχα ή ακόμα και τα φρικιαστικά. Ο σωρός ανθρώπου, για παράδειγμα, που έρχεται να ταφεί στην πατρίδα του ή ακόμα η εισαγωγή ζωντανών «οργάνων» για μεταμόσχευση. Όλα περνούν από το «μάτι» του Ελεγκτή.
-Με έπρηξε μωρέ ο Επόπτης.
-Ξέρω τι τελώνιζες …………….. προφυλακτικά, σωστά;.
-Καπότες να τις λες Εύα , καπότες ……………..
-Λοιπόν Μαρία τι έγινε; Δεν είχε και τις δυσκολίες της η διασάφηση; Επιμένει η Εύα).
-Ποιος το Χ……ζει. το MRN; Καλό ήταν, εύκολο ήταν ……….. χωρίς προβλήματα.
Ο επόπτης μου ζήτησε δύο πακέτα καπότες  και …………………
-Τι έγινε λοιπόν, μίλα ……….
-Του απήντησα ; Στην ηλικία σου τι να τις κάνεις;
Πρώτα χαμογέλασε η Εύα, ύστερα χαμογέλασε η Μαρία και κατέληξαν να γελούν μαζί εξαντλητικά.
Άκου «στην ηλικία σου τι να τις κάνεις»;
Πάλι τα ξεφωνητά μεγάλωσα. Ο επόπτης έπρεπε να διανύει την πέμπτη  δεκαετία της ηλικίας του.
Το τι συνέβη, δίνει μια και μοναδική σκωπτική απάντηση:
Το γέλιο βγήκε από τον παράδεισο ………… να συναντήσει την κόλαση της καθημερινότητας στα Τελωνεία.


Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Σημ: Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική