Λογοτεχνία - Πολιτιστικά Εκτελωνιστών

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2018

Ξεκίνησε το Διεθνές Εμπόριο στο Λιμάνι. (Διεθνικός Πειραιάς ) 5 Δεκεμβρίου 2018

Στο προηγούμενο κεφάλαιο και σε αυτό βλέπουμε έντονο το ενδιαφέρον του νεοσύστατου κράτους να νομοθετήσει για την τελωνειακή τάξη. Συντάσσει τους κατωτέρω οργανισμούς τελωνείων


1830	ΚΕ παράγραφοι (Ψήφισμα 1018 του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830)
1842	126 άρθρα (νόμος της 25 Μαίου 1842)
1843	124 άρθρα (νόμος της 19 Μαρτίου 1843)

Νέοι λοιπόν θεσμοί από την αρχή της ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους. Από άποψη διαμόρφωσης επαγγελματιών ο θεσμός των τελωνείων διαμόρφωσε τους εξής

Αυτούς που κατέθεταν δηλωτικό των εμπορευμάτων για τα πλοία που έφθαναν στον Πειραιά. “ άμα φθάσει το πλοίον εις λιμένα, ο πλοίαρχος αυτού υποχρεούται να παρουσιάζη, εντός 24 ωρών, εις το τελωνείον το δηλωτικό του (Manifest) δι όσας πραγματείας έχει….. (παράγραφος Ζ Ψήφισμα 1018 του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830)

Αυτούς που κατέθεταν διασαφήσεις προκειμένου να πληρωθεί το τελώνιον « ο έμπορος χρεωστεί να δίδη καθαράν διασάφησιν των όσων πραγματειών παραλαμβάνει , αν δε μεταχειρισθή δολιότητα αι πραγματείαι του θέλουν λαμβανεσθε ως λαθρεμπόριο…..(παράγραφος Η Ψήφισμα 1018 του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830)

Η εμφάνιση των Ναυτικών Πρακτόρων ξεκινά στην ιστορία της μεταφοράς του Πειραιά. Ο πλοίαρχος δεν θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά της κατάθεσης δηλωτικού μόνος του εκτός των άλλων και λόγω γλώσσας. Σταδιακά εξειδικεύεται το επάγγελμα από τον έμπορο που έχει το πλοίο και το φορτίο περνά στον έμπορο του φορτίου και στη συνέχεια στον ναυτικό πράκτορα αντιπρόσωπο του πλοιοκτήτη / πλοιάρχου. Το 1883 ο τοπική στατιστική καταγράφει 10 πρακτορεία. Ο Ναυτικός Πράκτορας δεν νομοθετήθηκε τουλάχιστον για τον Πειραιά παρά πρόσφατα το 1998 περίπου. Σύμφωνα με το νόμο….

Η εμφάνιση του διεθνούς εμπόρου που γνωρίζει να καταθέτει διασάφηση. Γνωρίζει να την υπογράφει και να πληρώνει τους δασμούς και φόρους που επιβάλλονται στα εμπορεύματα. Σταδιακά ο διεθνής αυτός έμπορος περιορίζεται στην τέχνη της εμπορίας του και εμφανίζεται ο εκτελωνιστής, ο καθημερινός επισκέπτης του τότε τελωνειακού καταστήματος, που ήταν στην αρχή υπάλληλος του εμπόρου. Μετά λόγο της πληθώρας των πληροφορικών που έπρεπε να γνωρίζει αυτός το πρόσωπο δασμολόγιο ναι δασμολόγιο και την τέχνη της φόρτωσης και συναλλαγής με τα δημοσίους υπαλλήλους ανεξαρτοποιήθηκε με την ονομασία εκτελωνιστής και καταγράφηκε το 1909 στον νόμο 3396/ 27-10-1909 Περί του προσωπικού του Τελωνείου Πειραιώς και οργανώσεως της υπηρεσίας αυτού.

Οι άμαξες ήταν στη σειρά απ΄ έξω από το κεντρικό τελωνείου του Αγίου Νικολάου όχι μόνο να πάρουν αγώι με επιβάτες, αλλά και αγώι για εμπορεύματα. Περίμεναν τον εκτελωνιστή να ετοιμάσει τα χαρτιά, να βγάλει άδεια παράδοσης εμπορευμάτων για να τα μεταφέρει προς Αθήνας ή προς το βόρειο τμήμα του Πειραιά που ξεκινούσε η ίδρυση βιομηχανικής ζώνης λίγο αργότερα.

1833:

Ίδρυση του πρώτου Τελωνείου της Ελλάδος στη Σύρο.

Το 1869 η Σύρος αντιπροσωπεύει το 22,5% των συνολικών τελωνειακών εσόδων της χώρας, ακολουθούν η Κέρκυρα 15%, ο Πειραιάς 14%, η Πάτρα 12%,

Το 1874 ο Πειραιάς κατέχει τη πρώτη θέση με 21% ακολουθο0ύν η Πάτρα 17%.

Τελωνείο Σύρου

1835 Περί συστάσεως Διαμετακομίσεως εις τον Πειραιά (Διάταγμα 28/3-9/4 1835 ) Κατά πρότασιν της επί των Οικονομικών Γραμματείας της Επικρατείας αποφασίσαμεν:

Άρθρο 1 Συσταίνεται κατάστημα Διαμετακομίσεως εν Πειραιεί δια τας ξένης Επικρατείας ατελώνιστους πραγματείας

Άρθρο 2 Το κατάστημα τούτο υποβάλλεται υπό την επιτήρησιν κα διεύθυνσιν το εκεί τελωνείου.

Άρθρο 3 Οι εις το από 25 Μαρτίου 6 Απριλίου 1830 περί τελωνείου ψήφισμα αναφερόμενοι προσδιορισμοί δια το εν Σύρα Κατάστημα της διαμετακομίσεως, εφαρμόζονται απαράλλακτα και εις το κατάστημα τούτο.

Άρθρο 4 Συγχωρείται η μετακόμισις ατελωνίστων ξένης επικράτειας πραγματειών από το εν Πειραιεί Κατάστημα της Διαμετακομίσεως εις τον εν Σύρα, καθώς και τον ελεύθερον λιμένα της Ύδρας, και το ανάπαλιν, προυποθετομένου όμως ότι δεν παρήλθεν η αναφερόμενη εις το ρηθέν ψήφισμα προθεσμία καθ ην ημπορούν αι πραγματείαι να διαμένουν εις τας αποθήκας της Διαμετακομίσεως.

Άρθρο 5 Τα παρόν διάταγμα εμβαίνει εις ενέργειαν αφ ης ημέρας δημοσιευθή.

Ο δε ημέτερος επί των Οίκον Γραμμ της Επικρατείας επιφορτίζεται με την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν αυτού

1836 Μωλικό Ταμείο. ΒΔ “περί εισπράξεως φόρου δια τον μώλον του Πειραιώς” οι πόροι του θα επέτρεπαν την εκτέλεση των λιμενικών έργων

1836 Ανέγερση νέου Τελωνείου

Το Τελωνείον[1] τότε ευρίσκετο εις ην θέσιν εύρηται νυν η Δημοτική αγορά (σήμερα ο Πύργος), όταν δε απεφασίσθη να κτισθή το Τελωνείον, εις ο μέρος ευρίσκεται ήδη το παλαιόν κτίριον του Τελωνείου, οι τότε ολίγοι έμποροι του Πειραιώς δι αναφοράς των παρεκάλεσαν τον Δήμαρχον Πειραιώς να μη γίνη τούτο, ή να ανασταλή τουλάχιστον δι’ ολίγον χρόνον, διότι το μέρος εκείνο (του νυν παλαιού Τελωνείου ) και απομεμακρυσμένον ήτο και κατωκημένον δεν ήτο.

1842 Περί οργανισμού των τελωνείων του Κράτους (νόμος της 25 Μαίου 1842) Άρθρον 73 Προς ευκολίαν του εμπορίου υπάρχουν εις Π Πάτρας, Σύραν, Υδραν, Ναύπλιον, και Πειραιά καταστήματα αποταμιεύσεως (enrepots) εις τα οποία αποτίθενται προς καιρόν τα από τα εκτός της Επικρατείας κομιζόμενα εμπορεύματα, όσα οι έμποροι δεν θέλουν να εισάξωσιν αμέσως εις το Κράτος προς κατανάλωσιν. Ταύτα καταστήματα θέλουν συσταθή και εις άλλα δι’ ιδιαιτέρων Διαταγμάτων, αν η σύστασης αυτών ήθελε θεωρηθή παρά της Κυβερνήσεως συμφέρουσα.

Τα σπίτια του 1842 αυξήθηκαν στα 450.

Τα σπίτια το 1845 αυξήθηκαν σε 1000

1843

Μεταφέρεται το μοναδικό Τελωνείο του Πειραιά στον Άγιο Νικόλαο από το πρόχειρο κτίσμα στην Πλατεία Καραϊσκάκη.

Η παλαιά οθωμανική Dogana, στον Άγιο Σπυρίδωνα μετατρέπεται σε ένα λιθόκτιστο κτίριο στον Άγιο Νικόλαο με την ονομασία Τελωνείο του Πειραιά, το πρώτο μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας της χώρας στην Αθήνα.

Τελωνείο: Γνωστό με το όνομα “Dogana”.

1836 Μώλος διαμετακόμισης Γράφει ο Ελληνικός Ταχυδρόμος των Αθηνών ..Ο μώλος της διαμετακόμισης είναι επί του τελειούσθαι και μετ' ολίγον αρχίζει ή μώλωσις του επιλοίπου μέρους τους λιμένος. Το παρακείμενον έλος εξέλιπεν όλως διόλου, και ομού με αυτό οι μέχρι τούδε επικρατώντες πυρετοί, οίτινες το παρελθόν προ πάντων έτος τόσον εμάστιζαν τους κατοίκους του τε Πειραιώς και των Αθηνών.

[1] Βλέπε Ο Πειραιάς και οι Δήμαρχοι της Α Εκατονταετηρίδος Δημητρίου Θ Σπηλιωτόπουλου Πειραιεύς 1939 σελ 24 και επόμ

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018

Η διαδρομή του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων ΣΕΜΠΟ και αυτοκινήτων στο Λιμάνι (Θεματικός Πειραιάς) 3 Δεκεμβρίου 2018

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΣΕΜΠΟ Ακτής Βασιλειάδη, 3Ντοκ, Λούκου

1969 Ίδρυση του ΣΕΜΠΟ

Ίδρυση διαμόρφωση χώρου για εκφόρτωση κόνεξ που εξελίχθηκε σε Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων στην Ακτή Βασιλειάδη (3^α Ντοκ) Κατάργηση το 1995.

1975 : Τίθεται σε λειτουργία η πρώτη γερανογέφυρα εμπορευματοκιβωτίων στην ακτή Βασιλειάδη (3Ντοκ), Λούκου.

1986. Παραδίδεται σε πλήρη εκμετάλλευση ο Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Ακτής Βασιλειάδη ο οποίος έχει οργανωθεί πλέον σε σύγχρονες βάσεις. Ενισχύεται ο μηχανικός εξοπλισμός του με 11 νέα οχήματα στοιβασίας και μεταφοράς containers, 28 περονοφόρα οχήματα

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΣΕΜΠΟ Μερζάριο Ικόνιο

1973 Σταθμός – ΣΕΜΠΟ εμπορευματοκιβωτίων Μερζάριο

Προβλήτα στο Νέο Ικόνιο άλλος Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων. Εγκατάσταση της Μερζάριο και ακολούθησαν και άλλες ναυτιλιακές γραμμές

Η εκφόρτωση κοντέινερ από τα Ro-RO πλοία γινόταν με το σύστημα της οριζόντιας κίνησης.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

ΣΕΜΠΟ Νέου Ικόνιου

1973. Αρχίζει η κατασκευή της προβλήτας Ι στο Νέο Ικόνιο. Θα εξοπλιστεί με γερανογέφυρες που εφαρμόζουν για τα εμπορευματοκιβώτια το σύστημα της κάθετης εκφόρτωσης από τα πλοία.

1978 Έναρξη κατασκευής της 1^ης προβλήτας

Έναρξη έργων κατασκευής νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων στο Ν Ικόνιο. ( Η σημερινή προβλήτα Ι (1999) δίπλα από την μεγάλη Ελευθέριος Βενιζέλος

1986 Προβλήτα ΙΙ

Προβλήτα ΙΙ προβλήτας στο Νέο Ικόνιο για την φορτοεκφόρτωση κόνεξ

1988. Το Δ.Σ. του Ο.Λ.Π. αποφασίζει να δοθεί το όνομα του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων Ν. Ικονίου, προς τιμήν του μεγάλου Έλληνα πολιτικού και ιδρυτή του Οργανισμού.

1995

Λειτουργία εξ ολοκλήρου της προβλήτας ΙΙ του Σταθμού Ελευθέριος Βενιζέλος στο Νέο Ικόνιο.

2009 Ολοκλήρωση του ΣΕΜΠΟ Ελ. Βενιζέλος

Ειδικότερα, για την υλοποίηση του έργου «Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Ελ. Βενιζέλος στο Ν. Ικόνιο - Προβλήτα Ι» που ολοκληρώθηκε το 2009. Το ποσό της σύμβασης ανάθεσης μετά την έκπτωση ανερχόταν σε 24.592.590 ευρώ, ενώ το έργο τελικά κόστισε 49. 159. 357 ευρώ

2010 Το ΣΕΜΠΟ ΙΙ πουλήθηκε στον ΣΕΠ

Μετά το νέο περιβάλλον που δημιουργήθηκε με την επιτυχημένη ολοκλήρωση της διαδικασίας παραχώρησης του προβλήτα ΙΙ του ΣΕΜΠΟ προς την Cosco Pacific Ltd, αναπτύσσονται δύο σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων και δημιουργείται ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Εκτιμάται ότι θα επιδράσει θετικά στις δραστηριότητες των Ναυτιλιακών Εταιρειών τα πλοία των οποίων προσεγγίζουν στον Πειραιά. (Σχόλιο: Προ της παραχώρησης και του υπόλοιπου πακέτο των μετοχών του ΟΛΠ. Διαχειρίζεται πλέον ο ΣΕΠ (Cosco) και τις τρεις προβλήτες).

2011 Το ΣΕΜΠΟ Ι του ΟΛΠ

Με την εγκατάσταση από τον ΟΛΠ.ΑΕ του προβλήτα Ι με σύγχρονο εξοπλισμό, το λιμάνι διαθέτει πλέον δύο container terminals, και ο Πειραιάς έχει όλα τα εχέγγυα να καταστεί σημαντικό hub-port στην Μεσόγε

ΤΕΡΜΙΝΑΛ ΑΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

2002_2013

Η λειτουργία του σταθμού αυτοκινήτων στον Πειραιά ξεκίνησε αρχικά το 1995, στη Δραπετσώνα ως Γ1 Διαχείριση παράλληλα με την εισαγωγή λοιπών συμβατικών φορτίων στην αποθήκη της εκεί περιοχής. Με την κατεδάφιση της αποθήκης (2002) όλος ο χώρος 69.000 τ.μ. παραχωρήθηκε για τη διακίνηση – αποθήκευση αυτοκινήτων και μόνο, παρέχοντας δυναμικότητα αποθήκευσης 4.500 αυτοκινήτων. Παράλληλα από το 1999 στο Ν. Ικόνιο από τη Διαχείριση Γ2 εξυπηρετούνται τα πρώτα Car Carriers και αποθηκεύονται τα πρώτα αυτοκίνητα σε 2.300 θέσεις υποδοχής, σε 17.150 τ.μ.
Το 2005 προσαρτάται το νέο Car Terminal επιφάνειας 74.000 τ.μ. το οποίο προήλθε από την επιχωμάτωση της λιμενικής περιοχής της Καρβουνόσκαλας. Το 2009 κατεδαφίζεται το συγκρότημα Γ8 – 9 – 10 και ο χώρος παραχωρείται στο Car Terminal.

Το 2011 ο αποθηκευτικός χώρος της Γ1 Διαχείρισης διαμορφώθηκε στα 45.980 τ.μ., χωρητικότητας 2.300 θέσεων αυτοκινήτων, μετά την παραχώρηση 21.860 τ.μ. για τη διακίνηση των Ro-Ro εσωτερικού.

Τον Ιούλιο του 2013 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του επιλιμένιου εμπορευματικού σταθμού μεταφοράς αυτοκινήτων του ΟΣΕ και η σύνδεση του τρένου με το car terminal (Γ2 Διαχείριση) είναι γεγονός

2010-2014 Το Τέρμιναλ αυτοκινήτων στο Ικόνιο

Το νέο terminal στο Ικόνιο μετατρέπεται σε ένα διεθνές λιμάνι transit φορτίου οχημάτων, στο οποίο ήδη διακινείται το 78% των διεθνών οχημάτων, έναντι 12% του 2001 και 43% του 2006.

Το transit φορτίο Α΄ εξαμήνου 2011 αναμένεται να οριστικοποιηθεί αυξητικά στο +18,37%, παρά την κρίση και τα γεγονότα στην Ιαπωνία. Αντιθέτως, για το ίδιο διάστημα το εγχώριο φορτίο αναμένεται να έχει πτώση (52,98%).

Ο Ο.Λ.Π. Α.Ε. μαζί και με το παλαιό car-terminal στην περιοχή Διαχείρισης Γ1 (Δραπετσώνα), αποκτά μια συνολική δυναμικότητα 192.140 τ.μ. και εξυπηρέτησης 10.000 αυτοκινήτων.

ΤΕΛΟΣ

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018

1700 -1830 Οι προπομποί του Διεθνικού Πειραιά (Δ. Πειραιάς) 30 Νοεμβρίου 2018

Σχόλια: Μια σειρά από κείμενα τίτλους και εικόνες του Διεθνικού Πειραιά από την δημιουργία του με ατμομηχανή τον θεσμό του Εκτελωνιστή.

1700-1821

Από άποψη μεταφορικής υποδομής μέχρι το 1830 ο Πειραιάς διέθετε τα παρακάτω:

Θαλάσσια υποδομή. Ο δρόμος για τα πλοία ήταν ανοικτός για το λιμάνι του Πειραιά. Ήταν και είναι φυσικός και δεν χρειάζονταν τεχνικά έργα. Έτσι όποιος ήθελε προσάραζε. Η προβλήτα αποβίβασης με το τελωνείο ήταν στον σημερινό ΗΣΑΠ (πρώην ΕΗΣ).Τα κτήρια του τελωνείου από διάφορους περιηγητές ονομάζονται κατά καιρούς Πύργος ή Τουρκικό Τελωνείο ή Τρεις Πύργοι.

Οδική υποδομή: Οι δρόμοι που αναφέρονται είναι αυτοί των Πειραιώς Αθηνών, το Μονοπάτι ανατολικά του Μοναστηρίου του Αγίου Σπυρίδωνα, η γέφυρα του Κηφισού με μονοπάτι προς τον Άγιο Διονύσιο με κατεύθυνση προς το Κερατσίνι και τον Κερατόπυργο όπου υπήρχαν αρχαία ευρήματα, τέλος το μονοπάτι προς την Ελευσίνα μέσω της σημερινής οδού Θηβών.

1750- Οδοιπορικό σε χάρτη του Πειραιά των μέσων του ΙΗ αιώνα. Συναντάμε το Μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα (Monastiri of St Spyridon), ανατολικά το λιμάνι της Μουνιχίας (Munichia) , προς βορά στο ύψος της Ακτής Τζελέπη το Τελωνείο και Μαγαζιά ( Custom House and Magazines), τον Κηφισό ποταμό στον ΟΣΕ/ ΣΠΑΠ και στη συνέχεια ένα λιμάνι (Άλως) γεμάτο με άμμο (Port filled with sand)

1821 Την εποχή εκείνη. Την εποχή του 1821 ο Πειραιάς κατοικείτο από τους καλόγηρους του Μοναστηριού Αγίου Σπυρίδωνα από τον τούρκο τελώνης, από τον Καϋράκ γάλλος έμπορος λαδιού, από τους φαροφύλακες και αυτοί που καλλιεργούσαν τα χωράφια στα βορινά. Υπήρχαν σαν κτίσματα, ο Άγιος Σπυρίδωνας, το τούρκικο τελωνείο [1](Δογάνα) που ευρίσκετο μεταξύ του σημερινό ΟΣΕ Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) και ΗΣΑΠ, ελάχιστα καταστήματα και λίγα σπίτια μακριά από την παραλία. Στην Ακτή Κονδύλη είχε τις εκβολές του ο Κηφισός. Από το τούρκικο τελωνείο έβλεπες την Ακρόπολη, το θαύμα που οι ταξιδευτές εκείνης της εποχής ερχόντουσαν να δουν.

Οι Τούρκοι από την Μουνιχίαν απεσύρθησαν κατά τον Απρίλιον του 1827 εις το μοναστήριον του Αγίου Σπυρίδωνος και τον του τελωνείου σταθμόν τον παρά το μοναστήριον. Ο Πρόκες ευθύς μετά την καταστροφήν γράφει περί του Πειραιώς ότι μόνον ερείπια δυο καπηλείων του Τουρκικού Τελωνείου, και της Μονής εύρε[2].

Να εισπλεύση ο Αστιγξ μετά του πρωτοφανούς τότε εν Ελλάδι ατμοπλοίου «η Καρτερία» εντός του λιμένος Πειραιώς και να καταστρέψη δια των τρομερών αυτού πυροβόλων τας δύο θέσεις τας οποίας κατείχον οι Τούρκοι πέριξ αυτού, το Μοναστήριον, λέγω, του Αγίου Σπυρίδωνος και τον Πύργον του Τελωνείου[3] (λέγεται και Τρεις Πύργοι) (1927).

Κατά μήκος της σημερινής σιδηροδρομικής γραμμής που ήταν τότε ρέμα ως τα Καμίνια όπου έμεναν χωμένοι ως τη μέση μέσα στη λάσπη και στο νερό.(1927)

Ούτω κατά αρχάς κατασκευάσθηκαν δύο προμαχώνες δεξιά και αριστερά της οικίας Σαρδελά. Κατόπιν κατεσκευάσθη νέον οχύρωμα εις κτήμα τι του Τατάρ Αχμέτ και εις απόστασιν 600 περίπου μέτρων προς μεσημβίαν του δεξιά της οικίας προμαχώνος, κατελήφθη δε και μία οικία εντός του κτήματος τούτου. Την 11 Μαρτίου (1927) κατελήφθη ετέρα θέσις προς μεσημβρίαν της ανωτέρω, απέχουσα 500 περίπου μέτρα από τον λιμένα Αλών. Την 15ην ιδίου ετέρα απέχουσα 230 μέτρα της εκκλησίας Αγίου Διονυσίου, ην κατείχον οι Τούρκοι και εις απόστασιν 850 μέτρων από του χειμάρρου του εκχυνομένου εις τον λιμένα Αλών. Εν τω μεταξύ οι του στρατοπέδου Καστέλλας κατέλαβον θέσεις ακριτικώς ταύτης, παραλλήλως της οδού Αθηνών / Πειραιώς και 500 περίπου μέτρα από του χειμάρρου. [4]

Τελωνειακός έλεγχος. Οι περισσότεροι (ξένοι επισκέπτες) [5]στέκονται μόνο για μερικές ώρες στον Πειραιά – όσο χρειάζεται για να περάσουν από τον τελωνειακό έλεγχο, διαδικασία που κατά κανόνα επιταχύνεται με κάποιο “μπαξίς” στον αρμόδιο Τούρκο φύλακα. Στη συνέχεια, το κυριότερο μέλημα τους είναι η αναζήτηση μεταφορικού μέσου για τη διαδρομή των πέντε μιλίων που χωρίζουν τον Πειραιά από την Αθήνα. Η εκλογή αναγκαστικά περιορίζεται ανάμεσα σε άλογα ή μουλάρια- καμιά φορά και κάποια καμήλα για τις αποσκευές. Τροχοφόρα δεν υπάρχουν. Ο δρόμος, άλλωστε, τα κάνει περιττά: κανένας τροχός δεν μπορούσε να κυλήσει για πολύ πάνω στο δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στον αντικειμενικό σκοπό των περισσότερων περιηγητών – την Ακρόπολη

1821 Δασμολόγιο

Το δασμολόγιο του 1821 περιελάμβανε:

→ δασμούς εισαγωγικούς και εξαγωγικούς.

→ Ανέπτυσσε 95 εισαγόμενα είδη και 43 εξαγόμενα.

→ Το δασμολόγιο αυτό λειτούργησε έως το 1830.

1830 Περί Τελωνειακού Οργανισμού (ΙΔ Ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830)

Θεωρούντες ότι η είσπραξις του Τελωνείου είναι μια των σημαντικών προσόδων του Κράτους.

Θεωρούντες ότι δια μόνης της δικαίας και τακτικής εισπράξεως δύναται και ες το Εθνικόν Ταμείον ωφέλεια να προξενηθή και ευκολία εις το εμπόριον και ελάφρωσις εις τον λαόν.

Επιθυμούντες να κανονισθή και αυτός ο κλάδος της δημοσίας οικονομίας καθ όσον οι περιστάσεις συγχωρούσιν.

Έχοντες υπ’ όψιν και το υπ’ αριθμόν Γ ψήφισμα της Δ εθνικής Συνελεύσεως.

1830 Δασμοτελώνας

Ἀρ. 1417. Ἑλληνικὴ Πολιτεία.

Ἡ ἐπὶ τῆς Οἰκονομίας Ἐπιτροπὴ Πρὸς τοὺς Δασμοτελώνας. [κάτω:] Ἐν Ναυπλίῳ --- :Σκλαβενίτης III *50 (Α3670) Μφ.28.3.1830

ΓΑΚ –

Περὶ καταλόγου ὑπηρετούντων στὰ Δασμοτελωνεῖα.

1830 Νέο Δασμολόγιο (Ταρίφα)

Το 1830 ο τότε Κυβερνήτης του Ελληνικού Κράτους Καποδίστριας, έθεσε σε εφαρμογή νέο δασμολόγιο, αρκετά προηγμένο για τη εποχή του. Με αυτό το δασμολόγιο θεσπίζονται δύο σοβαρές μεταρρυθμίσεις

α) Περιορίζονται τα εξαγωγικά τέλη και

β) Καθιερώνονται παράλληλα με τους δασμούς στη αξία και δασμοί ειδικευμένοι.Το δασμολόγιο αυτό ονομάζετο “ταρίφα” ή “τελωνειακή διατίμηση” ή “τελωνειακή διάταξη”

1830 Διασάφησιν γεγραμμένην αριθμημένην

(Σύμβολο Εκτελωνισμού)

Αποσπάσματα σχετικά με την σύνταξη και τις ποινές της διασάφησης “Τελωνιακός οργανισμός (ΙΔ ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830) (Εγκύκλιος Αριθμ 1018)

“άρθρο 27. Ο παραλήπτης εμπορεύματος, το οποίον αποβιβάζεται από πλοίον, οφείλει πριν γίνη η αποβίβασις να δώση εις το τελωνείον ακριβή και λεπτομερή διασάφησιν γεγραμμένην εις φύλλον μονογραφημένον και αριθμημένον από υπάλληλον της επί των Οικονομικών Γραμματείας διωρισμένον επί τούτω παρ’ αυτής, διαλαμβάνουσαν το είδος, την ποιότητα και την ποσότητα (μέτρον βάρος) αυτού.

Διασάφησις μη γεγραμμένην επί ωρισμένω φύλλω ή με αορίστους λέξεις μη καταδεικνύουσα το πράγμα κατά τον ειρημένον τρόπον, δεν είναι δεκτή και θεωρείται μη γενομένη.................”

1830 Α Τελωνείο Πειραιά προπομπός

Το Α Τελωνείο του Πειραιά έγινε ο προπομπός για την εξέλιξη των Τελωνείων σε όλη την σχηματιζόμενη Ελληνική Επικράτεια.

Η πρακτική που διαμορφώθηκε, η αποδοχή των μεθόδων δασμοφορολόγησης στους εισαγωγής και εξαγωγής δημιούργησαν πλούσια πληροφόρηση για συνεχώς μεταβαλλόμενα δασμολόγια και οργανισμούς τελωνείων.

Μέχρι που ήλθε ο Νόμος Γ.Τ.η.ς. (υπ’ αριθμ. 3396/27-10-1909). Περί του προσωπικού του Τελωνείου Πειραιώς και οργανώσεως της υπηρεσίας αυτού (άρθρο 17) που εγγράφως αναγνώρισε το επάγγελμα του Εκτελωνιστή.

1830 Ποινές διασάφησης (Τελώνιον)

Αποσπάσματα σχετικά με την σύνταξη και τις ποινές της διασάφησης “Τελωνιακός οργανισμός (ΙΔ ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830) (Εγκύκλιος Αριθμ 1018

“άρθρο 28.........Εάν τα εμπορεύματα ευρεθώσιν ολιγώτερα των εις την διασάφησιν διαλαμβανομένων πληρώνεται απλούν τελώνιον επί των ελλειπόντων, θεωρουμένων αυτών ως της αρίστης ποιότητος, εάν δε ευρεθώσι πλειότερα υποβάλλονται τα πλεονάζοντα εις οκταπλούν τελώνιον. Εάν τα εμπορεύματα ήθελον είσθαι καλυτέρου είδους ή καλητέρας ποιότητος της εις την διασάφησιν διαλαμβανομένης, υποβάλλονται εις οκταπλούν τελώνιον του αναλογούντος εις το περιπλέον της αξίας. Αν δε το είδος ήναι κατωτέρας αξίας ή, η πραγματική ποιότης είναι χειροτέρα της δηλωθείσης, τότε πληρώνεται απλούν τελώνιον επί της αξίας της τελευταίας ταύτης, καθ όσον η διαφορά δεν προήλθον από συμπεσούσαν φθοράν, η οποία βεβαιούται δια πρωτοκόλλου, κατά τας εν τω τέλει του άρθρο 18 διάταξις .“

“άρθρον 29. Εάν κατά τας διατάξεις των άρθρων 22 και 23 ο παραλήπτης δεν γνωρίζη επακριβώς το ποσόν (βάρος ή μέτρον) των εμπορευμάτων, εφαρμόζονται και ως προς αυτόν αι δια τον πλοίαρχον ή κυβερνήτην σημειούμεναι εκεί διατάξεις.”

[1] Από σχέδιο λιμανιού του Πειραιά που έγινε το 1776. Από το βιβλίο του R Chandier “Travels in Greece” (Γεννάδιος Βιβλιοθήκη) Βλέπε και «Ο Πειραιάς στην επανάσταση του 1821» του Π. Ευαγγέλου

[2] Νικ Κατσικάρου Πειραϊκό Ημερολόγιο σελ 36 Τόμος 2^ος Πειραϊκό Αρχείο Παρ Ευαγγέλου

[3] Γ Ψύλλα Απομνημονεύματα σελ 212 Τόμος 2^ος Πειραϊκό Αρχείο Παρ Ευαγγέλου

[4] Πειραϊκό Αρχείο σελ 428 τόμος 2^ος Παρ Ευαγγέλου

[5] Βλέπε το βιβλίο Πειραιάς της Λ Μιχελή σελ 42

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ