Λογοτεχνία - Πολιτιστικά Εκτελωνιστών

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018

1700 -1830 Οι προπομποί του Διεθνικού Πειραιά (Δ. Πειραιάς) 30 Νοεμβρίου 2018

Σχόλια: Μια σειρά από κείμενα τίτλους και εικόνες του Διεθνικού Πειραιά από την δημιουργία του με ατμομηχανή τον θεσμό του Εκτελωνιστή.

1700-1821

Από άποψη μεταφορικής υποδομής μέχρι το 1830 ο Πειραιάς διέθετε τα παρακάτω:

Θαλάσσια υποδομή. Ο δρόμος για τα πλοία ήταν ανοικτός για το λιμάνι του Πειραιά. Ήταν και είναι φυσικός και δεν χρειάζονταν τεχνικά έργα. Έτσι όποιος ήθελε προσάραζε. Η προβλήτα αποβίβασης με το τελωνείο ήταν στον σημερινό ΗΣΑΠ (πρώην ΕΗΣ).Τα κτήρια του τελωνείου από διάφορους περιηγητές ονομάζονται κατά καιρούς Πύργος ή Τουρκικό Τελωνείο ή Τρεις Πύργοι.

Οδική υποδομή: Οι δρόμοι που αναφέρονται είναι αυτοί των Πειραιώς Αθηνών, το Μονοπάτι ανατολικά του Μοναστηρίου του Αγίου Σπυρίδωνα, η γέφυρα του Κηφισού με μονοπάτι προς τον Άγιο Διονύσιο με κατεύθυνση προς το Κερατσίνι και τον Κερατόπυργο όπου υπήρχαν αρχαία ευρήματα, τέλος το μονοπάτι προς την Ελευσίνα μέσω της σημερινής οδού Θηβών.

1750- Οδοιπορικό σε χάρτη του Πειραιά των μέσων του ΙΗ αιώνα. Συναντάμε το Μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα (Monastiri of St Spyridon), ανατολικά το λιμάνι της Μουνιχίας (Munichia) , προς βορά στο ύψος της Ακτής Τζελέπη το Τελωνείο και Μαγαζιά ( Custom House and Magazines), τον Κηφισό ποταμό στον ΟΣΕ/ ΣΠΑΠ και στη συνέχεια ένα λιμάνι (Άλως) γεμάτο με άμμο (Port filled with sand)

1821 Την εποχή εκείνη. Την εποχή του 1821 ο Πειραιάς κατοικείτο από τους καλόγηρους του Μοναστηριού Αγίου Σπυρίδωνα από τον τούρκο τελώνης, από τον Καϋράκ γάλλος έμπορος λαδιού, από τους φαροφύλακες και αυτοί που καλλιεργούσαν τα χωράφια στα βορινά. Υπήρχαν σαν κτίσματα, ο Άγιος Σπυρίδωνας, το τούρκικο τελωνείο [1](Δογάνα) που ευρίσκετο μεταξύ του σημερινό ΟΣΕ Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) και ΗΣΑΠ, ελάχιστα καταστήματα και λίγα σπίτια μακριά από την παραλία. Στην Ακτή Κονδύλη είχε τις εκβολές του ο Κηφισός. Από το τούρκικο τελωνείο έβλεπες την Ακρόπολη, το θαύμα που οι ταξιδευτές εκείνης της εποχής ερχόντουσαν να δουν.

Οι Τούρκοι από την Μουνιχίαν απεσύρθησαν κατά τον Απρίλιον του 1827 εις το μοναστήριον του Αγίου Σπυρίδωνος και τον του τελωνείου σταθμόν τον παρά το μοναστήριον. Ο Πρόκες ευθύς μετά την καταστροφήν γράφει περί του Πειραιώς ότι μόνον ερείπια δυο καπηλείων του Τουρκικού Τελωνείου, και της Μονής εύρε[2].

Να εισπλεύση ο Αστιγξ μετά του πρωτοφανούς τότε εν Ελλάδι ατμοπλοίου «η Καρτερία» εντός του λιμένος Πειραιώς και να καταστρέψη δια των τρομερών αυτού πυροβόλων τας δύο θέσεις τας οποίας κατείχον οι Τούρκοι πέριξ αυτού, το Μοναστήριον, λέγω, του Αγίου Σπυρίδωνος και τον Πύργον του Τελωνείου[3] (λέγεται και Τρεις Πύργοι) (1927).

Κατά μήκος της σημερινής σιδηροδρομικής γραμμής που ήταν τότε ρέμα ως τα Καμίνια όπου έμεναν χωμένοι ως τη μέση μέσα στη λάσπη και στο νερό.(1927)

Ούτω κατά αρχάς κατασκευάσθηκαν δύο προμαχώνες δεξιά και αριστερά της οικίας Σαρδελά. Κατόπιν κατεσκευάσθη νέον οχύρωμα εις κτήμα τι του Τατάρ Αχμέτ και εις απόστασιν 600 περίπου μέτρων προς μεσημβίαν του δεξιά της οικίας προμαχώνος, κατελήφθη δε και μία οικία εντός του κτήματος τούτου. Την 11 Μαρτίου (1927) κατελήφθη ετέρα θέσις προς μεσημβρίαν της ανωτέρω, απέχουσα 500 περίπου μέτρα από τον λιμένα Αλών. Την 15ην ιδίου ετέρα απέχουσα 230 μέτρα της εκκλησίας Αγίου Διονυσίου, ην κατείχον οι Τούρκοι και εις απόστασιν 850 μέτρων από του χειμάρρου του εκχυνομένου εις τον λιμένα Αλών. Εν τω μεταξύ οι του στρατοπέδου Καστέλλας κατέλαβον θέσεις ακριτικώς ταύτης, παραλλήλως της οδού Αθηνών / Πειραιώς και 500 περίπου μέτρα από του χειμάρρου. [4]

Τελωνειακός έλεγχος. Οι περισσότεροι (ξένοι επισκέπτες) [5]στέκονται μόνο για μερικές ώρες στον Πειραιά – όσο χρειάζεται για να περάσουν από τον τελωνειακό έλεγχο, διαδικασία που κατά κανόνα επιταχύνεται με κάποιο “μπαξίς” στον αρμόδιο Τούρκο φύλακα. Στη συνέχεια, το κυριότερο μέλημα τους είναι η αναζήτηση μεταφορικού μέσου για τη διαδρομή των πέντε μιλίων που χωρίζουν τον Πειραιά από την Αθήνα. Η εκλογή αναγκαστικά περιορίζεται ανάμεσα σε άλογα ή μουλάρια- καμιά φορά και κάποια καμήλα για τις αποσκευές. Τροχοφόρα δεν υπάρχουν. Ο δρόμος, άλλωστε, τα κάνει περιττά: κανένας τροχός δεν μπορούσε να κυλήσει για πολύ πάνω στο δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στον αντικειμενικό σκοπό των περισσότερων περιηγητών – την Ακρόπολη

1821 Δασμολόγιο

Το δασμολόγιο του 1821 περιελάμβανε:

→ δασμούς εισαγωγικούς και εξαγωγικούς.

→ Ανέπτυσσε 95 εισαγόμενα είδη και 43 εξαγόμενα.

→ Το δασμολόγιο αυτό λειτούργησε έως το 1830.

1830 Περί Τελωνειακού Οργανισμού (ΙΔ Ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830)

Θεωρούντες ότι η είσπραξις του Τελωνείου είναι μια των σημαντικών προσόδων του Κράτους.

Θεωρούντες ότι δια μόνης της δικαίας και τακτικής εισπράξεως δύναται και ες το Εθνικόν Ταμείον ωφέλεια να προξενηθή και ευκολία εις το εμπόριον και ελάφρωσις εις τον λαόν.

Επιθυμούντες να κανονισθή και αυτός ο κλάδος της δημοσίας οικονομίας καθ όσον οι περιστάσεις συγχωρούσιν.

Έχοντες υπ’ όψιν και το υπ’ αριθμόν Γ ψήφισμα της Δ εθνικής Συνελεύσεως.

1830 Δασμοτελώνας

Ἀρ. 1417. Ἑλληνικὴ Πολιτεία.

Ἡ ἐπὶ τῆς Οἰκονομίας Ἐπιτροπὴ Πρὸς τοὺς Δασμοτελώνας. [κάτω:] Ἐν Ναυπλίῳ --- :Σκλαβενίτης III *50 (Α3670) Μφ.28.3.1830

ΓΑΚ –

Περὶ καταλόγου ὑπηρετούντων στὰ Δασμοτελωνεῖα.

1830 Νέο Δασμολόγιο (Ταρίφα)

Το 1830 ο τότε Κυβερνήτης του Ελληνικού Κράτους Καποδίστριας, έθεσε σε εφαρμογή νέο δασμολόγιο, αρκετά προηγμένο για τη εποχή του. Με αυτό το δασμολόγιο θεσπίζονται δύο σοβαρές μεταρρυθμίσεις

α) Περιορίζονται τα εξαγωγικά τέλη και

β) Καθιερώνονται παράλληλα με τους δασμούς στη αξία και δασμοί ειδικευμένοι.Το δασμολόγιο αυτό ονομάζετο “ταρίφα” ή “τελωνειακή διατίμηση” ή “τελωνειακή διάταξη”

1830 Διασάφησιν γεγραμμένην αριθμημένην

(Σύμβολο Εκτελωνισμού)

Αποσπάσματα σχετικά με την σύνταξη και τις ποινές της διασάφησης “Τελωνιακός οργανισμός (ΙΔ ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830) (Εγκύκλιος Αριθμ 1018)

“άρθρο 27. Ο παραλήπτης εμπορεύματος, το οποίον αποβιβάζεται από πλοίον, οφείλει πριν γίνη η αποβίβασις να δώση εις το τελωνείον ακριβή και λεπτομερή διασάφησιν γεγραμμένην εις φύλλον μονογραφημένον και αριθμημένον από υπάλληλον της επί των Οικονομικών Γραμματείας διωρισμένον επί τούτω παρ’ αυτής, διαλαμβάνουσαν το είδος, την ποιότητα και την ποσότητα (μέτρον βάρος) αυτού.

Διασάφησις μη γεγραμμένην επί ωρισμένω φύλλω ή με αορίστους λέξεις μη καταδεικνύουσα το πράγμα κατά τον ειρημένον τρόπον, δεν είναι δεκτή και θεωρείται μη γενομένη.................”

1830 Α Τελωνείο Πειραιά προπομπός

Το Α Τελωνείο του Πειραιά έγινε ο προπομπός για την εξέλιξη των Τελωνείων σε όλη την σχηματιζόμενη Ελληνική Επικράτεια.

Η πρακτική που διαμορφώθηκε, η αποδοχή των μεθόδων δασμοφορολόγησης στους εισαγωγής και εξαγωγής δημιούργησαν πλούσια πληροφόρηση για συνεχώς μεταβαλλόμενα δασμολόγια και οργανισμούς τελωνείων.

Μέχρι που ήλθε ο Νόμος Γ.Τ.η.ς. (υπ’ αριθμ. 3396/27-10-1909). Περί του προσωπικού του Τελωνείου Πειραιώς και οργανώσεως της υπηρεσίας αυτού (άρθρο 17) που εγγράφως αναγνώρισε το επάγγελμα του Εκτελωνιστή.

1830 Ποινές διασάφησης (Τελώνιον)

Αποσπάσματα σχετικά με την σύνταξη και τις ποινές της διασάφησης “Τελωνιακός οργανισμός (ΙΔ ψήφισμα του Κυβερνήτου της 25 Μαρτίου 1830) (Εγκύκλιος Αριθμ 1018

“άρθρο 28.........Εάν τα εμπορεύματα ευρεθώσιν ολιγώτερα των εις την διασάφησιν διαλαμβανομένων πληρώνεται απλούν τελώνιον επί των ελλειπόντων, θεωρουμένων αυτών ως της αρίστης ποιότητος, εάν δε ευρεθώσι πλειότερα υποβάλλονται τα πλεονάζοντα εις οκταπλούν τελώνιον. Εάν τα εμπορεύματα ήθελον είσθαι καλυτέρου είδους ή καλητέρας ποιότητος της εις την διασάφησιν διαλαμβανομένης, υποβάλλονται εις οκταπλούν τελώνιον του αναλογούντος εις το περιπλέον της αξίας. Αν δε το είδος ήναι κατωτέρας αξίας ή, η πραγματική ποιότης είναι χειροτέρα της δηλωθείσης, τότε πληρώνεται απλούν τελώνιον επί της αξίας της τελευταίας ταύτης, καθ όσον η διαφορά δεν προήλθον από συμπεσούσαν φθοράν, η οποία βεβαιούται δια πρωτοκόλλου, κατά τας εν τω τέλει του άρθρο 18 διάταξις .“

“άρθρον 29. Εάν κατά τας διατάξεις των άρθρων 22 και 23 ο παραλήπτης δεν γνωρίζη επακριβώς το ποσόν (βάρος ή μέτρον) των εμπορευμάτων, εφαρμόζονται και ως προς αυτόν αι δια τον πλοίαρχον ή κυβερνήτην σημειούμεναι εκεί διατάξεις.”

[1] Από σχέδιο λιμανιού του Πειραιά που έγινε το 1776. Από το βιβλίο του R Chandier “Travels in Greece” (Γεννάδιος Βιβλιοθήκη) Βλέπε και «Ο Πειραιάς στην επανάσταση του 1821» του Π. Ευαγγέλου

[2] Νικ Κατσικάρου Πειραϊκό Ημερολόγιο σελ 36 Τόμος 2^ος Πειραϊκό Αρχείο Παρ Ευαγγέλου

[3] Γ Ψύλλα Απομνημονεύματα σελ 212 Τόμος 2^ος Πειραϊκό Αρχείο Παρ Ευαγγέλου

[4] Πειραϊκό Αρχείο σελ 428 τόμος 2^ος Παρ Ευαγγέλου

[5] Βλέπε το βιβλίο Πειραιάς της Λ Μιχελή σελ 42

E-mail = ggioggaras@Gmail.com

Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2017

Στέλιος Γεράνης Εκτελωνιστής του Πειραιά

Ο Στέλιος Γεράνης Εκτελωνιστής του Πειραιά γράφει με αφορμή τον βομβαρδισμό του Πειραιά την 11 Ιανουαρίου 1944 από τα Βρετανικά και Αμερικανικά αεροπλάνα.

Ο ποιητής του Πειραιά Στέλιος Γεράνης αφιέρωσε το ποίημα» Το Ελεγείο του Αδελφού μου που σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό όταν κατέρρευσε το εργοστάσιο στο οποίο δούλευε και δημοσιεύθηκε στην συλλογή του «Μεταπτώσεις¨:

«Και τώρα που βασίλεψε μέσα στα μάτια σου το φως

και μας στερήσαν μιά καρδιά με τους ανθούς της καλοσύνης,

πάνω στην πλάκα τη νωπή ξεσπάει ο θρήνος μου ο κρυφός

και γράφει εντός μας ο λυγμός τους μαύρους κύκλους της οδύνης

Σβήσαν τα νιάτα πάνθιζαν στ’ άγνά περβόλια της ζωής

κι είχαν δοθεί ολόψυχα σ’ ευγενικό και τίμιο αγώνα,

τα νιάτα που είχαν στην καρδιά το φώς της νέας μας αυγής

και βάδιζαν περήφανα για ένα καινούργιο Παρθενώνα.

Γλυκό μου αδέρφι, ησύχαζε και δεν θ’ αργήσει πιά η στιγμή

που καρτερούσαμε μαζί κάθε λεπτό και κάθε ώρα

κι όπως μας πνίγουν την καρδιά τώρα τα δάκρυα κι οι λυγμοί,

θα τ’ ανταλλάξουμε για σέ με νίκης στέφανα και δώρα.»

πηγή: Η Φωνή των Πειραιωτών

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016

Πῆρα ἕνα κομμάτι του Νίκου Κωστέα

Πῆρα ἕνα κομμάτι

Πῆρα ἕνα κομμάτι νύχτα,

τὸ ἔκρυψα σὲ ἕνα φωτεινὸ χαμόγελο

γιὰ νὰ μπορῶ, ποὺ καὶ πού,

νὰ τὸ ἀνασύρω, ὅταν θλίβομαι.

Πῆρα ἕνα κομμάτι φῶς,

τὸ ἔκρυψα στὴν καρδία μου

γιὰ νὰ μπορῶ, ποὺ καὶ πού,

νὰ σκουπίζω τὰ δάκρυά μου,

ὅταν θέλω νὰ μιλήσω

μὲ τὴν ἀλήθεια.

Πῆρα μιὰ δράκα ἀγάπης

καὶ τὴν κρατῶ σφιχτὰ

μέχρι τὰ χείλια μου

νὰ φιλήσουν τὴν μνήμη

τῆς αἰωνιότητας.

Πῆρα ἕνα κομμάτι νύχτα,

πῆρα ἕνα κομμάτι φῶς,

πῆρα μιὰ δράκα ἀγάπης

γιὰ νὰ καθαρίσω τοὺς δρόμους,

ποῦ ὁδηγοῦν στὸ αὔριο.

ΝΙΚΩΣ

2016

9 Σεπτέμβρη 2016

Ἔφυγες,

νὰ πᾶς μακρυά,

χωρὶς νὰ σκεφτεῖς,

σὲ πόσους θὰ λήψεις.

Ἔφυγες,

νὰ πᾶς ἐκεῖ,

πού δὲν μπορεῖ κάποιος

νὰ σὲ βρεῖ,

ἂν δὲν ἀκολουθήσει

τὸν ἴδιο τρόπο φυγῆς.

Νὰ ξέρεις,

ὑπάρχει κι’ ἄλλος τρόπος,

αὐτὸς τῆς μνήμης.

Μ΄αὐτὸν ὁδηγό,

θὰ συναντιόμαστε

κάθε πού θὰ βρέχει,

καὶ τὰ λόγια σου σταγόνες

θὰ δροζίζουν,

τὸ μέτωπό μας,

μέχρι νὰ συναντηθοῦμε

σὲ κεῖνο τὸ σύννεφο,

ἀριστερά,

στὸν ὁρίζοντα,

πού εἶναι τόσο κοντά.

Ἀφιερωμένο στὴν μνήμη τοῦ φίλου καὶ συναδέλφου, τοῦ καλοῦ κ’ ἀγαθοῦἈνθρώπου, Βαγγέλη Κυριαζη, πού μᾶς ἄφησε γιὰ ἄλλους κόσμους…..

ΝΙΚΩΣ

Ποιήματα από τον Νικόλαο Κωστέα

Πηγή: Η ιστοσελίδα των Συνταξιούχων Εκτελωνιστών 2016

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016

Συνταξιούχα Ελλάς ............... στα αζήτητα

Συνταξιούχα Ελλάς

Γερνάς ...... και τις μέρες μετράς

της ζωής σου βλέπων θολάς.

Γερνάς δικαιώματα κυνηγώντας σε συντάξεις ΕΚΑΣ.

Μ΄ότι σου πετούν δεν φτάνει να φας.

Γερνάς .... και στα αζήτητα (1) στο τέλος περνάς.

Γερνάς σταγόνες ζητιανεύοντας φρούδες χαράς.

Γερνάς κι΄ όπως σβήνει η ζωή σου μ΄ αιδώ

οι τριγύρω σου όλοι σε αποτιμούν σ΄ ευρώ

Υπογραφή

Φίλος χωρίς όνομα

Κηφισιά 17 Οκτωβρίου 2016

(1) Οι στίχοι έχουν έντονη απαισιόδοξη γεύση. Όμως ο ποιητής είναι εκτελωνιστής. Η λέξη "αζήτητα" έχει ουσιαστική επίδραση στην επαγγελαμτική ζωή των εκτελωνιστών. Αζήτητα στο Τελωνείο, αζήτητα στις προσωρινές αποθήκες του ΟΛΠ, ΟΛΘ

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΩΝ – ΚΑΒΑΛΑ 3/5/1992

11ιάν

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΩΝ – ΚΑΒΑΛΑ 3/5/1992

Στίς ΚΑΒΑΛΑΣ τήν όμορφη πόλη
τρείς ημέρες περάσαμε όλοι
στίς φροντίδες του ΦΙΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
..
Τό Νησάκι τήν όμορφη ΘΑΣΟ
απ’ τό μυαλό μου ποτέ ΔΕΝ θά χάσω
..
Θά θυμάμε ΟΜΟΡΦΙΕΣ καί Νησάκι
καί τόν ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟ ΖΗΣΑΚΗ
..
Κι’ άν ό χρόνος τό φέρει ποτέ
θά ξανάρθω μέ τήν Ο.Ε.Τ.Ε.
..
Κι’ όταν ό Θεός ποτέ τό θελήσει
γιά τόν κλάδο μου νά περάσει ή Κρίση
ό τών πάντων αυτός ρυθμιστής,άς δηλώσει
πώς είναι κι’ αυτός …..Εκτελωνιστής
ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΛΟΥΡΗΣ – ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (Γ.Γ. ΟΕΤΕ)
ΜΑΗΣ 1992
Καί γιά τήν αντιγραφή Χ.Ζ.

@Τό παραπάνω 5στιχο γράφτηκε καί διαβάστηκε στή διαδρομή από ΘΑΣΟ-ΚΑΒΑΛΑ.-
Μέ τήν αντιγραφή του καί μέ τήν σειρά μου έρχομαι νά θυμηθώ τίς δύσκολες μέρες πού πέρναγε ό κλάδος μας (διότι τήν 1-1-1993 άνοιξαν τά σύνορα τής τότε Ε.Ο.Κ.)καί εξ’ αιτίας τού έν λόγω μέτρου καταργήθηκε σέ μεγάλο βαθμό τό Εκτελωνιστικό επάγγελμα καί πολλοί Συνάδελφοι έμειναν χωρίς αντικείμενο .’Ο αδελφικός Φίλος καί εκλεκτός Συνάδελφος πού μάς τίμησε μέ τό παραπάνω ποίημά ΤΟΥ -Δέν υπάρχει πλέον στή ζωή Δυστυχώς.Αιωνία του ή μνήμη,Αέναη ή θύμησή του…

Αναδημοσιεύεται από ….http://www.thema-xronou.gr/tag/

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016

Η Πέτρινη Αποθήκη του ΟΛΠ στο 3 Ντοκ

Προσθέσαμε και τις δικές μας εικόνες

Η πέτρινη

Κατάθεση διασάφησης εισαγωγής εμπορευμάτων.
Στα ελεγκτήρια η ταυτοποίηση των πραγμάτων.
Παρατήρηση ελλείμματος και αφαίρεση αξίας,

πληρωμή δασμών και έκδοση αδείας.

Τότε «Πέτρινη» αποθήκη εμπορευμάτων εισαγωγής.
Τώρα «Πέτρινη» αποθήκη ψυχών διαλογής.
Τακτοποίηση απωλειών, στη διαδρομή, ανθρώπων,
από Τούρκικο εις Ελληνικόν τόπον!..

Και λοιπόν! Μερικοί λιγότεροι!..
και η Ευρώπη που θεωρείται σοφότερη,
κάνει κατ’ αρχήν το κορόιδο
κι’ εμείς εδώ, ανέτοιμοι, τα κάναμε Ρόϊδο.

Κι’ όπως στις αγοροπωλησίες εμπορευμάτων,

έτσι και στην εκμετάλλευση ανθρώπινων σωμάτων˙
από το παζάρι ψυχών στη μια μεριά,
σε φιλότιμη φιλοξενία και ανθρώπινη συμπεριφορά.