Ο Τηλέμαχος Σιέμος, εκτελωνιστής, έχει αδυναμία στην Δημοτική Γλώσσα, 26 Μαρτίου 2015

Ο Τηλέμαχος Σιέμος,  εκτελωνιστής, έχει αδυναμία στην Δημοτική Γλώσσα, 26 Μαρτίου 2015  

Μια σελίδα ελληνικού Δασμολογίου του 1990

Οι Ελληνικούρες

Η καθιέρωση της Δημοτικής γλώσσας είναι πια ένα γεγονός αναμφισβήτητο.

Είναι, άλλωστε, η γλώσσα που μιλάμε και συνεννοούμαστε καθημερινά με τους συνανθρώπους μας, τους συνέλληνες.

Τώρα γιατί καθιερώθηκε τόσο αργά και δεν μπόρεσε να επικρατήσει πριν 150 χρόνια που λευτερωθήκαμε απ’ τους Τούρκους, θα το μαντεύετε ίσως.

Μας επιβλήθηκε τότε η γλώσσα που μίλαγαν οι πρόγονοί μας πριν σκλαβωθούν, δηλαδή πριν 400 χρόνια.

Και ίσως αυτό να ήταν το μεγαλύτερο άλμα, που κάναμε μέχρι σήμερα., αλλά, φευ, προς τα πίσω!

Οι σοφές κουβέντες του Κολοκοτρώνη και των άλλων ηρώων του 21 ειπώθηκαν και γράφηκαν στην απλή γλώσσα του λαού μας και ο λαός καταλάβαινε αυτά που άκουγε.

Μόνο του, λοιπόν, βγαίνει το συμπέρασμα ότι όσοι μάχονταν και μάχονται, ίσως, ακόμα τη δημοτική, θέλουν να μη καταλαβαίνουμε τι ακριβώς μας λένε και να μπερδευόμαστε με «το κατά κεφαλήν εισόδημα « κι άλλα παρόμοια ………..

Μην τ’ ανοίξεις ………..

Τι θα χρειάζονταν οι ιεροκήρυκες στις εκκλησίες μας, αν το ιερό μας Ευαγγέλιο ήταν γραμμένο στην απλή γλώσσα, που ακούγοντας μόνο την ανάγνωση θα καταλαβαίναμε τι μας λέει κι ακόμα τι μας γίνεται.

Αλλά, γιατί μας γεμίζουν ερωτηματικά; Μήπως επειδή δεν μπορούν να ταιριάξουν τη μουσική με την αντίστοιχη ερμηνεία;

Θυμήθηκα τώρα τον Ψάλτη του χωριού μου, που κάθε φορά που έλεγε «ανοίξον το στόμα του ……. [1]Κλπ», οι συγχωριανοί μου κι ‘ εμείς τα παιδιά, τότε, κρυφογελούσαμε, γιατί κάποιος μια Κυριακή φώναξε:

-«καλλίτερα να μη τ’ ανοίξεις ……»

Δεν είχε ο άνθρωπος συμπαθητική φωνή και το αποτέλεσμα ήταν μοιραία αντίθετο.

Και αντί να έρθει η κατάνυξη, μας γέμισε αποστροφή. Έτσι, λοιπόν, μένει μόνο ο φόβος του Θεού, δηλαδή ο τρόμος, από την άγνοια ………….!

Αλλού το πήγα όμως, γιατί σκοπός μου ήταν ν’ αναφερθώ στο δικό μας «Ευαγγέλιο», το δασμολόγιο, που τόσο μας ταλαιπωρεί με τις Ελληνικούρες του, τις «πλαγγόνες[2]» του, τους «πηλούς του[3], τα «αθύρματα[4]» κλπ

Την αφορμή μου την έδωσε τελωνειακός υπάλληλος με τον οποίο παραλίγο νάρθουμε στα «μαχαίρια», που λέει ο λόγος. Και να πως:

Ο ελεγκτής πνίγονταν κυριολεκτικά στη δουλειά στο ελεγκτήριο κι ‘ εγώ επέμενα να τον διακόψω για να μου κάνει πράξη με δύο κουβέντες.

-Γράψε μόνος σου και δώστη μου να στην υπογράψω μου λέει αγανακτισμένος.

Μάθε γράμματα ….

Κι’ εγώ έγραψα «Εφ’ όσον θωρήθηκε η αξία του τιμολογίου από την Υπηρεσία Αξιών  ………. κλπ».

Μου την υπόγραψε κι έφυγα ευχαριστημένος.

Όταν πήγα στα γραφεία και την είδε ο Ταμίας του Τελωνείου ήρθε η απογοήτευση …….

-Πάρτην και πήγαινε πίσω να σου την ξαναγράψει Ελληνικά, αγράμματε. Μούπε και μούρθε ο ουρανός σφοντύλι, όπως λέμε.

-Μα ελληνικά γράφει κύριε, μόνο που είναι λίγο κακογραμμένα, τούπα, νομίζοντας πως αυτό εννοεί.

-Όχι, μου λέει, θα πας να σου γράψει «θεωρηθείσης της αξίας παρά της Υπηρεσίας Αξιών ………. κλπ».

Αυτά, λοιπόν, συμβαίνουν το 1979 και μετά την πανηγυρική ένταξή μας στην ΕΟΚ!!

Πότε, όμως θ’ αρχίσουμε να καταλαβαινόμαστε μεταξύ μας; Πότε, άραγε θα λυτρωθούμε απ’ αυτή την άθλια συσκότιση;

Τηλέμαχος Σιέμος

Αναδημοσίευση από τη Εκτελωνιστικό Βήμα Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1979

---

[1]  "Ακολουθία του καθ' ημέραν μεσονυκτικού (από το Προσευχητάριο του Λαγγή)" ….

 ………. Και νυν φώτισον μου τα όμματα της Διανοίας, άνοιξον μου το στόμα, του μελετάν τα λόγια σου και συνιέναι τας εντολάς σου και, ποιείν το θέλημά σου, και ψάλλειν σοι εν εξομολογήσει καρδίας και ανυμνείν το πανάγιον όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

[2] Κούκλες

[3] Βώλοι

[4] Παιχνίδια

Στο blog που βρισκόσαστε υπάρχουν: 145 αναρτήσεις σε 1.765 προβολές σελίδων με λογοτεχνία, πολιτιστικά, φωτογραφίες για Εκτελωνιστές Πίνακας προηγούμενων  στην ανάρτηση της 12 Ιανουαρίου 2015

E-mail = ggioggaras@Gmail.com Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Ο Αριστείδης Σπαθής, εκτελωνιστής στη δουλειά του νιώθει «Ντροπή, πολύ ντροπή», 20 Μαρτίου 2015

Ο Αριστείδης Σπαθής, εκτελωνιστής στη δουλειά του νιώθει «Ντροπή, πολύ ντροπή», 20 Μαρτίου 2015

Ντροπή, πολύ ντροπή

Πριν λίγες μέρες είμαστε μάρτυρες ενός μεγάλου αδιεξόδου, μάρτυρες μιας απέραντης κόλασης πέρα για πέρα απαράδεκτης για συνθήκες δουλειάς στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας.

Αυτές τις μέρες, γνωρίσαμε την απεραντοσύνη της αδυναμίας μας, την απεραντοσύνη της αμάθειας και την ταπείνωση της δουλειάς μας.

Μια απέραντη μάζα από καράβια –Μπελότι[1]- νταλίκες – Κλαρκ και ότι άλλο μπορούσε να συνθλίψει και να ταπεινώσει όλους εμάς, έδωσε το μεγάλο παρών.

Αντίθετα, όλοι εκείνοι που είναι ταγμένοι αν δώσουν τη μάχη της τάξης και το σχεδιασμό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης κρυφτήκανε στο καβούκι τους.

Όλοι εμείς, κοπάδι χωρίς οδηγό, να παλεύουμε ενάντια σε όλους εκείνους που λες ότι είναι ταγμένοι να φέρνουν φραγμούς, απέραντους φραγμούς στην δουλειά μας.

Τελωνείο Κερατσινίου:

Ένα πραγματικό κολαστήρι, ένα πύρινο καμίνι καταχείμωνα και ένας κόσμος ολόκληρος να τρέχει κάτω από τα Μπελότι, κάτω από Νταλίκες, για να δώσει και να κερδίσει τη μάχη της αγοράς, μετά από την πολυήμερη απουσία των αυτοκινητιστών και της παμπόνηρης στάσης μάχης και αναμονής των υπαλλήλων του ΟΛΠ (κάθε δύο μέρες μια συνέλευση σε ώρα δουλειάς)……..

Και όλοι εκείνοι απόντες!

Σύλλογος – τι να πεις; Γι αυτόν γράμμα κενό – μια φορά την βδομάδα συμβούλιο για το νόμο και για  ………. παρουσίες στο εξωτερικό. (Το σπίτι μας καίγεται και η γριά χτενίζεται). Κλαδικές ενότητες – παχιά λόγια – σύνταξη διακηρύξεων – όλα για τον κλάδο και ας πεθάνουν οι μισοί  ίσως έτσι είναι καλύτερα! Είναι και αυτός ένα τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τον κορεσμό του κλάδου μας……

Αλλά και για τους άλλους τι να πεις; Πρόεδρος του ΟΛΠ, Γεν. Διευθυντής, Διευθυντές, όλοι εκείνοι που διοικούν αυτό το δύσμοιρο λιμάνι, τι κάνανε και τι σχεδιάσανε σ’  αυτές τις δύσκολες στιγμές;[2]

Φίλοι, εμείς όλοι σας αναγνωρίζουμε τον επιτελικό σας ρόλο. Δεν θέλαμε – προς Θεού- να μαστορέψετε κάποιο από τα σαράβαλα Μπελότι που κουβαλήσατε στο χώρο των  CONEX του Ικονίου (24.3.85 ένα Μπελότι για να εξυπηρετήσει 2 καράβια! Και 200 νταλίκες για φόρτωση!). Θέλαμε όμως να νιώσουμε την παρουσία σας, να σας δούμε μπροστάρηδες στη μεγάλη προσπάθεια, συντονιστές αυτής της μάχης.

Εμείς, σαν κλάδος, πρόσφατα διαδηλώσαμε και δείξαμε την ενότητά μας. Σηκώσαμε τη γροθιά μας με δύναμη και αποφασιστικότητα και δηλώσαμε μια για πάντα ότι είμαστε αποφασισμένοι να περιφρουρήσουμε τη δουλειά μας, να κρατήσουμε ατόφιο το ψωμί των παιδιών μας…….. αλλά. Αλλά για όλα αυτά που γίνανε και που ίσως επαναληφθούν στις επόμενες μέρες μπορούμε να πούμε – χωρίς κανένα δισταγμό – ντροπή, πολύ ντροπή

Αριστείδης Σπαθής

24.3.1986

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Μάρτιος του 1986

---

[1] Μηχάνημα που μετακινεί στοιβάζει το εμπορευματοκιβώτια.

[2] Για άλλη μια φορά το ελληνικό απών στην διαχείριση μιας κρίσης. Έλλειψη ενδιαφέροντος; έλλειψη γνώσεων; έλλειψη ευθύνης; Διαλέγετε και παίρνετε …………..  πάντως  το φαινόμενο είναι έντονα υπαρκτό και στις μέρες μας.

Στο blog που βρισκόσαστε υπάρχουν: 145 αναρτήσεις σε 1.765 προβολές σελίδων με λογοτεχνία, πολιτιστικά, φωτογραφίες για Εκτελωνιστές Πίνακας προηγούμενων  στην ανάρτηση της 12 Ιανουαρίου 2015

E-mail = ggioggaras@Gmail.com Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Ο Νίκος Καρυστινός, εκτελωνιστής, Παλεύει με τον «Ατέλειωτο Λαβύρινθο» της Υπηρεσίας Αξίας, 11 Μαρτίου 2015

Ο Νίκος Καρυστινός, εκτελωνιστής,  Παλεύει με τον «Ατέλειωτο Λαβύρινθο» της Υπηρεσίας Αξίας, 11 Μαρτίου 2015

Εδώ στεγάζεται η Υπηρεσία Αξιών μετά το γκρέμισμα του Β. Ζ Τελωνείου Πειραιά στη Ζώνη. Η Υπ. Αξ. πάλαι ποτέ στεγαζόταν στον τρίτος όροφο. 

Ένας ατέλειωτος Λαβύρινθος[1]

Σε προηγούμενο φύλλο της κλαδικής μας εφημερίδας γράψαμε για την ανακοίνωση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου σχετικά με την υποβολή στοιχείων στην Υπηρεσία Αξιών.

Η ανακοίνωση αυτή, είναι σαφής και λεπτομερής και ξεκαθαρίζει όλα τα σημεία τα σχετικά με το πώς πρέπει να είναι οι τιμοκατάλογοι – «έντυποι» με την φίρμα του εμπορικού οίκου του εξωτερικού, και οπωσδήποτε υπογεγραμμένοι – οι ποσοτικές εκπτώσεις, οι  γενικές εκπτώσεις, οι υπεύθυνες δηλώσεις και η τιμή.

Έτσι λοιπόν, ο Εκτελωνιστής μετά από πολύ κόπο και ένα αληθινό αγώνα δρόμου, συγκεντρώνει αυτά τα στοιχεία για να πάει τελικά στην Υπηρεσία Αξιών να θεωρήσει το τιμολόγιο, που προσαρτάται  στο παραστατικό[2].

Πολλές φορές όμως για να σχηματίσει γνώμη ο αρμόδιος Υπάλληλος πρέπει αφού προσκομιστεί το δείγμα να γίνει η σχετική έρευνα στην αγορά.

Να, όμως που σ’  αυτό το σημείο, πρέπει να τονιστεί ότι η απάντηση έρχεται συνήθως μετά από μερικές μέρες, μια και το προσωπικό του αρμόδιου τμήματος δεν επαρκεί και η έρευνα δεν γίνεται κάθε μέρα.

Μετά από την έρευνα, «συμβαίνει» ο αρμόδιος να σου εξηγεί ότι τα εμπορεύματα είναι πολύ φθηνά και πρέπει να προστεθεί στην τιμή του τιμολογίου μια προσαύξηση του ύψους 80% έως 100%.

Από εδώ και πέρα αρχίζει η νέα ταλαιπωρία του εκτελωνιστή που είναι ανάμεσα σε δύο πυρά, τον εισαγωγέα και το αρμόδιο τμήμα.

Πρέπει λοιπόν να επιστρατεύσει όλη την ικανότητα, την υπομονή και τη δύναμη ν’   ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες και να κάθεσαι ατέλειωτες ώρες όρθιος.

Μετά από διαδικασίες πολλών ημερών τελικά ο πελάτης αναγκάζεται να δεχθεί γιατί βιάζεται, μια προσαύξηση 25%, με την προϋπόθεση να τα παραλάβει παρακαταθήκη, μέχρι να προσκομιστούν πιο ολοκληρωμένα στοιχεία όπως μας ζήτησαν με βούλες και στάμπες και υπογεγραμμένα από όλα τα επιμελητήρια και τους εμπορικούς ακολούθους της Ευρώπης.

Πηγαίνοντας πάλι για πολλοστή φορά στον υπεύθυνο, λέγοντάς του να βάλει παρακαταθήκη το 25% μέχρι να προσκομισθούν νέα στοιχεία, για να πληρωθεί μια κι έξω και ότι αν κάνει παρακαταθήκη θα γίνει 80%.

Εδώ ακριβώς είναι και το κυριότερο σημείο που κάνει και τον πιο απλοϊκό άνθρωπο να σκέπτεται «Μα καλά, τόσο απλόχερα το Δημόσιο χαρίζει το 55% αν πληρωθούν οι δασμοί των εμπορευμάτων αμέσως.»

Πάνω στο σχετικό θέμα ακούγονται διάφορα «τρανταχτά» επιχειρήματα από την πλευρά ορισμένων υπαλλήλων του Δημοσίου όπως: «Ξέρεις πόσο το είδα στη βιτρίνα αυτό το είδος; Ξέρεις τι κερδίζει ο εισαγωγέας; Το Δημόσιο να μη βγάλει κάτι;» δηλαδή γίνεται από τελωνειακός, εφοριακός και βάζει προκαταβολικά το φόρο με αποτέλεσμα να ζημιώνεται τελικά ο καταναλωτής.

Τελικά βγαίνει απλά ένα συμπέρασμα. Ότι δηλαδή η πολιτική που ακολουθεί η πολιτεία στο συγκεκριμένο θέμα είναι φορομπηχτική και αναγκάζει τους υπαλλήλους να φέρονται με υποβάλλοντα ζήλο, στενά γραφειοκρατικό.  

Νίκος Καρυστινός

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Φεβρουάριος – Μάρτιος 1980

---

[1] Η εκτίμησή μας είναι ότι ο «Λαβύρινθος» θα παραμείνει και στο ψηφιακό Τελωνείο. Η Δασμολογητέα αξία είναι ένα φαινόμενο που ταλανίζει την παγκόσμια εμπορική κοινότητα (Βλέπε -Συμφωνία για τη δασμολογητέα αξία του ΠΟΕ της πρώην GATT-).  Μόνο η συνεχής εκπαίδευση του Δημόσιου Τομέα και του ιδιωτικού τομέα (Πιστοποιημένων Εκτελωνιστών), έχει αποτελεσματικόητα.

[2] Τη διασάφηση ή ΕΔΕ

Στο blog που βρισκόσαστε υπάρχουν: 145 αναρτήσεις σε 1.765 προβολές σελίδων με λογοτεχνία, πολιτιστικά, φωτογραφίες για Εκτελωνιστές Πίνακας προηγούμενων  στην ανάρτηση της 12 Ιανουαρίου 2015

E-mail = ggioggaras@Gmail.com Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Ο Νίκος Κωστέας, εκτελωνιστής, δημοσιεύει ποίηση με αυθορμητισμό, 7 Μαρτίου 2015

Ο Νίκος Κωστέας, εκτελωνιστής, δημοσιεύει  ποίηση με αυθορμητισμό, 7 Μαρτίου 2015

Γκρεμίσανε

Γκρεμίσανε

το σύννεφο,

που έφερνε βροχή.

Μολύνανε

τον έρωτα,

ου έφερνε ζωή.

Θέσανε

εκτός νόμου

το παρελθόν,

που έφερνε  μέλλον.

Χαράξανε

κανάλια στη σκέψη,

που έφερνε άνοιξη.

Φέρανε τη διαίρεση,

την μείωση

στην επικοινωνία,

που έφερνε επανάσταση.

Δεν μας έμεινε

τίποτα,

παρά μόνο

η ζωή μας

Νίκος Α Κωστέας

Αναδημοσίευες από Εκτελωνιστική Βήμα  Ιούλιος 1992

17.11.1973 -17.11.1987 (στην κόρη μου ΚΥΒΕΛΗ)

Είμαστε και εμείς εκεί .

μέσα στην κουβέρτα τη ζεστασιά.

Δεν ακούσαμε τότε το κάλεσμά σας

Και μείναμε μακριά, στης σιγουριάς το δωμάτιο.

Ακούγαμε του σταθμού σας τη φωνή

και μείναμε μακριά της,

λες  κι ερχόταν απ’ τη μακρινή Γρανάδα,

τη διπλανή Παλαιστίνη,

το, πέρα του Ατλαντικού Σαλβαντόρ,

λες και ερχόταν

έξω απ’  την ιστορία της ψυχής μας.

Ακούγαμε του σταθμού σας την «ικασία»

και κοιμηθήκαμε.

Ποίηση

Ένα από τα σύνεφα,
που συνεχίζουν την πορεία τους,
στον ουρανό των προγόνων
είναι το σπίτι του Πατέρα μου,
και όταν βρέχει
η δροσιά των σταγόνων
δυναμώνει το βήμα της φωνής μου,
και μέσα
στη λάμψη των αστραπών
στης βροχής την παρένθεση,
ακούω την ανάσα Του
να θέλει
να με οδηγήσει στοδρόμο
της Γειτονιάς,
που γεννήθηκε η Μάνη,
που αγάπησε την αγωνία του,
όταν φύλαγε τη νύχτα
το Φως,
μη το κλέψουν
οι εχθροί του Αύριο,
και αφήσουν νηστικά
τα παιδιά της Κυβέλης

Νίκος Κωστέας
02/08/97

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Αύγουστος 1997

21.11.1983

Το φως που μπαίνει

Απ’  το παράθυρό μου

κάθε μέρα ,

δεν είναι το φως του ήλιου,

είναι το φως

των κραυγών, που κάθε νύχτα

βγαίνει

απ’  τα μάτια

των κρατούμενων της Ασφάλειας,

της Ασφάλειας όλου του Κόσμου.

Νίκος  Κωστέας

Αναδημοσίευση από το «Εκτελωνιστικό Βήμα» Νοέμβριος 1987

Σάββατο  9 Οκτωβρίου 1999

Βασίλη έφυγες,

Γιατί ρε Βασίλη;

Τι να μου πεις κι εσύ;

Ρωτάω

έτσι για να μιλήσω σε Σένα,

όπως για πρώτη φορά,

τότε το 78

στην πόλη σου.

Τότε

που μας δεχτήκατε

στη Σαλονίκη Σας

να μιλήσουμε 

για το μέλλον του κλάδου.

Τότε που άρχισες  να υπογράφεις

την πορεία Σου ΒΑ-ΣΙΑ

Τότε Βασίλη

γιατί τώρα,

άστα ……

Έφυγες,

Δεν μπορώ να γράψω,

το χέρι μου

δεν συνεργάζεται μ ε το

μυαλό μου.

Μη με παρεξηγήσεις.

Κάτι άλλο περίμενα

ν’ ακούσω για Σένα

Οι τελείες δεν Σου ταιριάζουν.

Μήπως δεν έφυγες;

Μήπως η πορεία Σου

συνεχίζεται

στις ελεύθερες διόδους του σύμπαντος;

Δεν έφυγες

αφού ακόμα

Κάποια συνάδελφος

ΖΗΤΕΙ ΕΡΓΑΣΙΑ

Αφού και τώρα

γίνονται αναδιαρθρώσεις

αφού ακόμα

τυπώνεται η εφημερίδα

θα φανείς στην ΠΕΝΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΙΚΗ

και υπογράφοντας ΒΑ-ΣΙΑ

Θα δείξεις το δρόμο.

Νίκος Α Κωστέας

Αναδημοσίευση από την Πανεκτελωνσιτικη  Ιούλιος- Αύγουστος 1999

Μια γραμμή στον ορίζοντα

Κι αν ακόμα

μου ψιθυρίσουν δύο γκιώνηδες

στ’  αυτί

ότι θάρθεις

απίστευτο θάναι για μένα

το μήνυμα.

Κι αν ακόμα

κάποιο σπουργίτι

μου πει

το τραγούδι της άνοιξης

ποιος μπορεί

να πιστέψει πως θάρθει;

Κι αν ακόμα

ένα γεράκι

κράξει

για πτώματα

ποιος θα μας πείσει

πως θα πεθάνει

αχόρταγο;

Κι αν ακόμα

ο άνθρωπος μπορούσε

να δαμάσει

το σύμπαν

κάποιος θα μιλήσει

για Θεούς

και για ήρωες.

Κι αν ακόμα

 ένα ουράνιο τόξο

φανεί στον ορίζοντα

μην πιστέψετε

πως τελειώσανε

όλα.

Μόνο τότε αρχίζουν

Η ζωή μας

είναι μια ατέρμονη σειρά

παρενθέσεων

από ουράνια τόξα.

Νίκος Α. Κωστέας

Αναδημοσίευση από τον Εκτελωνιστή 3 Απριλίου 1987

Γράμμα στον Άλκη

Πειραιάς 13 Φλεβάρη  ‘96

Μου είπαν

ότι έφυγες.

Πήρες, μου είπαν

το ποτάμι που οδηγεί

στο Βασίλειο του Πλούτωνα.

Μου είπαν,

ότι θα στεκόσουν

για μια στιγμή

στη μέσα του λιμανιού

των αμαρτιών μας,

για τα αποχαιρετήσεις

το χθες

των ονείρων μας.

Δεν ήρθα.

Δεν ήθελα να έρθω.

Αρνούμαι

να πηγαίνω σε τελετές

που έχουν περιεχόμενο

τη δική Σου

απουσία.

Γιατί

με την απόφασή Σου

να αποχωρήσεις για πάντα

ο τάφος έκλεισε,

και το μνήμα θα μείνει

για να θυμόμαστε

την πορεία μας

στο Άγνωστο.

Φίλε,

Εσύ δεν πέθανες,

αποχώρησες πριν χρόνια,

βλέποντας όπως πάντα

πιότερο μπροστά

από τα μέτρα των βημάτων

του κύκλου

που κλείσαμε τον εαυτό μας.

Αυτόν τον Άδη λυπάμαι,

όταν θα συναντηθείτε,

γιατί γνωρίζει με ποιον.

Περίμενέ μας,

και πριν θα χρειαστεί

να φτιάξεις

τις συνθήκες του Κάτω 

Κόσμου

Έτσι όταν έρθει η ώρα

της δικής μας αναχώρησης

να είναι έτοιμος ο Νόμος.

Νίκος Α, Κωστέας

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Φεβρουαρίου 1996




ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝ- ΝΗΣΙΚΕΣ
Ή ΕΚΤΕΛΩΝ- ΣΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

"Σα βγείτε στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος"
Κωνσταντινςο Καβάφης



4 Μάρτη 2000

Μετά από επτά χρόνια απουσίας.

Ήρθα να δω,
να ακούσω τι γίνεται.

Ήρθαν πολλοί.

Πιο πολλοί από τους πολλούς.

Η αίθουσα ήταν γεμάτη αγωνία.

Μια θάλασσα και η Ιθάκη εκεί 
να περιμένει.
στην οθόνη.

Οι εικόνες η μια μετά την άλλη,
να δείχνουν το δρόμο,
αυτόν με τις ανηφόρες, και τις 
κατηφόρες,
και στο τέλος τον ήλιο.

Και γω να τον κοιτώ με απορία,
και να αναρωτιέμαι
είναι αυγή ή δειλινό;
τον γνωρίζω αυτόν τον δρόμο.

Σ' αυτόν σας συνάντησα
ανάμεσα σε γερανούς και κλαρκ,
σε φωνές και βρισιές,
στη σειρά για αξίες
για ιδανικά,
μαζί με αυτούς που έφυγαν.

Και μετά τα χειροκροτήματα
να σημαίνει την άφιξη.

Τρέξτε οι πόρτες είναι ανοικτές ,, 
προλαβαίνουμε,
η κατάθεση της παρουσίας, 
δηλωτικά της αγωνίας,
μπορεί να γίνει.

Η Ιθάκη εκεί είναι, εκεί ήταν 
πάντα,
μια γνώση πλούσια,
μαζί με τους Λαιστριγόνες και 
τους Κύκλωπες,
να παλεύουν μέσ'  το κεφάλι μας
να αμς βγάλουν απ' το δρόμο της,
μέχρι να φτάσουμε
να δούμε το μουράγιο, 
για να μετρήσουμε τις δέστρες
και να καταθέσουμε την
διασάφηση
της ύπαρξής μας

Νίκος Κωστέας
Αναδημοσίευση απο το Εκτελωνιστικο Βήμα Φεβρουάριος 2000





.



29 Μαΐου 2000

 Κάθομαι στην άκρη του χρόνου
και φτιάχνοντας τον χώρο μου
αγναντεύω την αθέατη πλευρά
του εγώ μου,
υπογραμμίζω τις λέξεις εκείνες
που στάθηκαν μοιραίες στην πορεία μου
προς το άγνωστο.

Ύστερα από τριάντα πέντε χρόνια
ατέλειωτης αγωνίας,
τώρα, πάνω στην αλλαγή των όλων,
προπαθώ μέσα σ' ένα "ΚΕΝΤΡΟ ΤΥΧΗΣ"
που έχω βάλει τη μοίρα μου,
εκεί στην ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ 136
στον αγαπημένο μου Πειραιά πια
να παίξω τα παιχνίδια των μεγάλων
και να σταθώ όρθιος
μπροστά στις στροβιλιζόμενες με μανία μπάλες
της κληρωτίδας του ΟΠΑΠ και των αγωνιστικών χώρων.

ΠΡΟΠΟ - ΠΡΟΠΟΓΚΟΛ -ΛΟΤΤΟ- ΠΡΟΤΟ
ΤΖΟΚΕΡ - ΛΑΧΕΙΑ - ΞΥΣΤΟ
ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ
στάσεις ανόδου και καθόδου
στάσεις εισόδου και εξόδου,
στάσεις ελπίδας,
μιας ζωής,
πίσω από τους αριθμούς και τα σημεία
των κληρώσεων και των διαγωνισμών
περιμένοντας τις επισκέψεις
και φτιάχνοντας τον χώρο μου
αγναντεύω την αθέατη πλευρά
του εγώ μου.

Νίκος Κωστέας
Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Μάιος 2000

Στο blog που βρισκόσαστε υπάρχουν: 145 αναρτήσεις σε 1.765 προβολές σελίδων με λογοτεχνία, πολιτιστικά, φωτογραφίες για Εκτελωνιστές Πίνακας προηγούμενων  στην ανάρτηση της 12 Ιανουαρίου 2015

E-mail = ggioggaras@Gmail.com Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

Ο Μάριος Κακαδέλλης Εκτελωνιστής, επαληθεύεται για τους κινδύνους του επαγγέλματος, 3 Μαρτίου 2015

Ο Μάριος Κακαδέλλης Εκτελωνιστής,  επαληθεύεται για τους κινδύνους του επαγγέλματος, 3 Μαρτίου 2015

Ο Κίνδυνος του ακίνδυνου

Το κουδούνισμα του τηλεφώνου στο γραφείο μου φάνηκε κάπως παράξενο., διαφορετικό. Σαν πιο επίπονο, πιο βιαστικό. Κι η φωνή στην άλλη άκρη του σύρματος ήταν νευρική , ανήσυχη:

-Φίλε γεια, είναι ο  ….

-Ναι είμαι ο  …………… απάντησε. Εσύ ποιος είσαι;

-Εγώ ο  …….. είπε η φωνή. Συνάδελφος.

-Έλα ρε, του λέω- τι τρέχει;

-Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι τραύλισε.

-Βέβαια –είπα κι εγώ βαριεστημένα – Πάνω σε τι;

-Πάνω στη δουλειά –ξεθαρεύτηκε.

-Θέλησα τότε να τον ξεφορτωθώ.

-Αν είναι για την δουλειά θα σε απογοητεύσω. Ούτε έχω ενημερωθεί για πολλά, ούτε καινούργιο δασμολόγιο έχω.

-Α! όχι για συγκεκριμένη δουλειά – με πρόλαβε πάλι ο άλλος – Για το επάγγελμα θέλω να μάθω.

-Να μάθεις τι; Ρώτησα με απορία.

Μόλις και μετά βίας, βγήκε από το στόμα του τρεμάμενη βραχνή, ανήσυχη η ερώτηση: Κινδυνεύει;

-Τι είπες; Ρώτησα σαν μην κατάλαβα. Ο φίλος όμως ήταν σαφής. Ρωτώ αν το επάγγελμά μας κινδυνεύει. Θέλησα να ξεφύγω με ντρίπλα και ρώτησα:

-Εσύ τι λες;

Δεν με περίμενε. Η παύση που έγινε στο ακουστικό μ’ έκανε να καταλάβω πως σκεπτόταν. Αλλά επανήλθε.

-Δεν ξέρω. Τάχω χαμένα. Αλλά νομίζω πως μάλλον όχι. Δεν κινδυνεύει.

Θέλησα να περάσω πάλι στην αντεπίθεση:

-Πως το ξέρεις; Ρώτησα.

-Τ’  άκουσα το Σάββατο το πρωί στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ.

-Από ποιον; Επέμενα εγώ.

-Τι από ποιον. Από τον κύριο τέως πρόεδρο του ΣΕΠΑ. Τόπε ξεκάθαρα. Το επάγγελμα δεν κινδυνεύει. Θα ζήσει και θα μεγαλουργήσει. Εσύ δεν τ’ άκουσες; Ρώτησε με τη σειρά του:

-Τάκουσα κι εγώ – έκανα συμφωνώντας μαζί του.

-Και λοιπόν τι λες; Έτσι είναι; ξαναρώτησε.

-Να σου πω. Έτσι θάναι – τον καθησύχασα- αφού τόπε κοτζάμ τέως Πρόεδρος έτσι θάναι. Δεν μπορεί ένας τέως να λέει κοτσάνες.

-Ναι αλλά εδώ είναι που μπερδεύτηκα και τάχω χαμένα – είπε ανήσυχα.

-Δηλαδή; Ξαναρώτησα παριστάνοντας τον κουτό.

-Βρε παιδί μου, πριν λίγο καιρό ο κύριος τέως όταν δεν ήταν τέως όταν ήρθε η αλφαβητική σειρά μου με φώναξε στον ΣΕΠΑ με μερικούς άλλους και μου είπε πράμματα και θάματα. Ένα ολόκληρο απόγευμα μας έλεγε τέτοια πράμματα που έτρεμα ολόκληρος και εκείνο το βράδυ θυμάμαι πως ούτε κοιμήθηκα.

-Δηλαδή σαν τι σας είπε – συνέχισα εγώ τον ρόλο του απληροφόρητου.

-Για τον Φορέα[1] ντε. Πως είναι η μόνη λύση που μας μένει . γιατί αν δεν γίνει αλλοίμονό μας. Πως αν δεν συμφωνήσουμε, το επάγγελμα θα σβήσει- Πως αν δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράμματα δεν θα άφηνε το σπίτι του και τη δουλειά του να κάθεται κάθε απόγευμα και να ενημερώνει τον καθένα μας. Κι άλλα πολλά που σε κάναν να διερωτάσαι:

«Θα ζει κανείς εκτελωνιστής; Ή δεν θα ζει;»

-Ε καλά. Αυτά τα ξέρω. Του είπα θέλοντας να κατεβάσω λίγο τα «μποφόρ» του εκνευρισμού του.

-Αφού λοιπόν τα ξέρεις εξήγησέ μου πως είναι δυνατόν ο ίδιος άνθρωπος μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα ν’ αλλάξει πορεία 180 μοιρών και να λέει ακριβώς τ’ αντίθετα απ’ αυτά που έλεγε λίγο πιο πριν. Τι μεσολάβησε κύριε; μου σφύριξε νευριασμένα.

-Α! για σταμάτα- είπα ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής μου – τι ρωτάς εμένα. Κάθε μέρα ο κύριος τέως γυρίζει στους χώρους δουλειάς. Βρες τον λοιπόν και ρώτησέ τον να σου φύγει η απορία, αλλά τι τα σκαλίζεις πολύ. Ότι έλεγε ο άνθρωπος πριν, πάνε περάσανε. Εσύ θα δώσεις προσοχή σ’ αυτά που λέει τώρα. Γιατί για να τα λέει από κάπου τα πληροφορήθηκε. Και πρέπει νάναι σωστά. Γιατί δεν τα λέει στο καφενείο. Τα λέει στο μικρόφωνο της Γενικής Συνέλευσης.

-Μα ο Χριστιανός – με διέκοψε ο φίλος – αφού ήξερε ότι το θέμα της έκτακτης ήταν ακριβώς ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο κλάδος, γιατί δεν πήρε πρώτος – πρώτος το μικρόφωνο να μας πει ότι κακώς μαζευτήκαμε δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, γιατί του τόπε ο κύριος ΤΑΔΕ, να φεύγαμε στα σπίτια μας πούχε και λαϊκή η γειτονιά μου να ψώνιζα με την ησυχία μου;

-Αυτό δεν το ξέρω. Θα του διέφυγε, είπα θέλοντας να δώσω τέλος στην συζήτηση.

-Στάσου μη κλείνεις, με πρόλαβε πάλι ο συνάδελφος

-Τι θες άλλο; Ρώτησα χωρίς όρεξη για κουβέντα.

-Τίποτα. Μόνο να δω που καταλήξαμε. Κινδυνεύουμε; Ή όχι; Ο τέως λέει όχι ο νυν λέει ναι. Ποιον να πιστέψω; Εσύ με ποιον είσαι;

-Με τον Εθνικό Πειραιώς – είπα θέλοντας να κάνω πνεύμα, ούτε με τον Λ ούτε με το Ζ. εγώ φίλε μου είμαι με το Χ. Με τον άγνωστο Εκτελωνιστή, που τόσα χρόνια τον κουβαλάγανε στις Συνελεύσεις και τον ταλαιπωρούσαν μέχρι τα μεσάνυχτα για να ακούσει βρισιές και αλληλοκατηγορίες και που αγανακτισμένος έφτυνε στον πάτωμα από αηδία και έφευγε παίρνοντας όρκο να μην ξαναπατήσει το πόδι του εκεί. Εγώ άγνωστε συνάδελφέ μου συν ομιλητή, είμαι με τον Χ εκτελωνιστή που ύστερα από τόσα χρόνια είδε μια αχτίδα ελπίδας το Σάββατο στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ. Που ύστερα από τόσα χρόνια είδε να παίρνετε μια απόφαση παμψηφεί για το καλό του συνόλου. Που ύστερα από τόσα χρόνια είδε ένα κινηματογράφο γεμάτο στην πλατεία στο εξώστη, στους διαδρόμους , στο φουαγιέ, στην είσοδο να μαζεύονται οι εκτελωνιστές για να αποφασίσουν για το μέλλον τους για το μέλλον των παιδιών τους. Αφού λοιπόν φίλε μου όπως είδες και συ όλοι μαζί αποφασίσαμε ν’ αγωνιστούμε για το ψωμί των παιδιών μας σου δίνω το δικαίωμα να αισιοδοξείς έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, στη δύναμή σου, που μαζί με τη δύναμή μου γίνεται δύναμή μας. Και τότε μη τρέμεις κανένα κίνδυνο.

Μα πως σε λένε συνάδελφέ μου καλέ; Τον ρώτησα στο τέλος .

-Ακίνδυνος, απάντησε σχεδόν ήρεμος.

-Χαίρω πολύ καλέ μου φίλε. Αν θες το πρωί θα δουλεύω στο Η[2] έλα να πιούμε καφέ στου Γιάννη. Γεια χαρά. Είπα και κατέβασα το ακουστικό. Μετά σκέφτηκα αυτά που του είχα πει στο τέλος. Όλοι οι συνάδελφοι μαζί μπροστά σε κάθε κίνδυνο. Τι ωραίο πράγμα επί τέλους.

Μάριος Κακαδέλλης

Αναδημοσίευση από το Εκτελωνιστικό Βήμα Μάρτιος 1981

-

---

[1] Στον φορέα συμμετείχαν πάνω από 1000 εκτελωνιστές σε ένα πλήθος εκτελωνιστών  πάνω από 4500  στην περιοχή της Τελωνειακής Περιφέρειας Πειραιά. Λειτούργησε για λίγο καιρό και διαλύθηκε από τα αντιμαχόμενα συμφέροντα που παρουσιάστηκαν  κατά την εφαρμογή του.

[2]  Πρόκειται για το Όγδοο (Η) Τελωνείο Πειραιά με χωρική αρμοδιότητα το 3 Ντοκ, στην αριστερή πλευρά του λιμένα, βλέποντάς τον από την θάλασσα. .

Στο blog που βρισκόσαστε υπάρχουν: 145 αναρτήσεις σε 1.765 προβολές σελίδων με λογοτεχνία, πολιτιστικά, φωτογραφίες για Εκτελωνιστές Πίνακας προηγούμενων  στην ανάρτηση της 12 Ιανουαρίου 2015

Το Blog Λογοτεχνία – Πολιτιστικά  Εκτελωνιστών δέχεται να φιλοξενήσει κείμενα συναδέλφων, αξιώματα και πολιτιστικά δρώμενα  που αναδεικνύουν τον εκτελωνιστικό πολιτισμό

E-mail = ggioggaras@Gmail.com Για αγορά βιβλίων πατήστε εδώ